Μήνας Ιουλιος


Ιούλιος 2011

Summer in the city”

Που να ξερα ότι τόσα χρόνια μετά, το τραγούδι του Joe Cocker θα ηχούσε στα αυτιά μου πιο επίκαιρο από ποτέ.

Θες γιατί είμαι ακόμη στην πόλη και δεν βούτηξα ούτε μια φορά στις καταγάλανες θάλασσες μας, θες γιατί οι διαδρομές από την μια περιοχή της πόλης στην άλλη γίνονται σε χρόνο μηδέν, είχα ήδη αρχίσει να αρέσκομαι στην πόλη και αν δεν υπήρχε και το πρόβλημα με τα taxi (κλεισίματα δρόμων) θα ήμουνα πιο χαλαρός στα πάνε έλα μου και στην καθημερινότητα της ψιλοάδειας πόλης.

Έχω την αίσθηση ότι τα πράγματα φέτος είναι πιο ξεκάθαρα στο θέμα των διακοπών για πολλούς από εμάς.

Άκουσα αρκετούς φέτος να λένε δεν πάμε διακοπές γιατί δεν βγαίνουμεκαι έκανα μια παράλληλα σκέψη απέναντι στην κρίση που μας ακολουθεί εδώ και καιρό.

Νιώθω ότι με τις μειώσεις μισθών και με όλα τα κοψίματαπου έχουν να κάνουν με τους μισθούς μας τα πράγματα ξεκαθάρισαν εν μέρει.

Νιώθω ότι υπήρχαν κάποια ταμπού λίγο πιο παλιά που σε έκαναν ίσως να νιώθεις λίγο άβολα να πεις ότι δεν πήγες διακοπές γιατί δεν μπορείς οικονομικά ή ας πούμε ότι χθες έβαλες μόνο 5 ευρώ βενζίνη ίσα ίσα για να πας στην δουλειά και να πληρωθείς την επομένη.

Η κορύφωση της κουβέντας αυτής, είναι σαφώς η χαζή έννοια που ακούει στο όνομα διακοποδάνεια” . Φέτος δεν άκουσα κανέναν να τα διαφημίζει , γιατί άραγε?

(όλα τα χε η Μαριορί…..)

Ο κάθε κατεργάρης στον πάγκο του λοιπόν ακόμα και αν η μπάλα δυστυχώς παίρνει και αυτούς που δεν φταίνε, και είναι πολλοί αυτοί, μάλλον οι περισσότεροι.

Καινούριες ή αναθεωρημένες προτεραιότητες στον οικογενειακό ή ατομικό προϋπολογισμό και αποφάσεις για έξοδα παντός τύπου που μπορεί κάποια στιγμή μέσα στον επόμενο καιρό να σε κάνουν να αναθεωρήσεις ξανά και ξανά τον τρόπο που τις ορίζεις.

Αυτή είναι η πραγματικότητα που ζούμε και σαν αγανακτισμένοιοφείλουμε από την μια να κάνουμε ότι μπορούμε να ανατρέψουμε τα κακώς κείμενα που υπάρχουν στις αποφάσεις των πολιτικών και από την άλλη καλούμαστε να προσαρμόσουμε την καθημερινότητας γύρω από τις υπάρχουσες συνθήκες.

Στην πόλη λοιπόν, στο νησί, στο χωριό ή οπουδήποτε αλλού σας βρίσκω ..σας εύχομαι να ξεκουράσετε το μυαλό και το σώμα σας από την κούραση που πιθανά σας ακολουθεί όλο τον χρόνο.

Για όλους εσάς που δεν προβλέπονται διακοπές,

ελπίζω το τραγούδι του Joe Cocker

http://www.youtube.com/watch?v=D9wD4KhQoqA&feature=related

 

να σας κάνει να χαλαρώσετε και να νιώσετε έστω και για λίγο, όμορφα.

Καλό καλοκαίρι

(όπως και αν ο καθένας μας το εννοεί)

 

Για το cooknews.gr

Ανδρεάδης Τάσος

 

 

Iούνιος 2011

Γεια σας και χαρά σας, κοίτα που πριν καλά καλά αρχίσουν οι καλοκαιρινές διακοπές (αν υπάρξουν), αρχίσαμε να χαλαρώνουμε και να αργούμε και τα editorial και τους Σεφ του μήνα.

Είναι κάτι σαν τα δελτία ειδήσεων του τελευταίου καιρού. Στην αρχή τα βλέπεις καθημερινά για να μάθεις τις εξελίξεις, να νιώθεις ότι συμμετέχεις έστω και από μακριά στα δρώμενα του τόπου, μετά ψιλοκουράζεσαι λίγο και βλέπεις το δελτίο ειδήσεων μεν αλλά δεν τρελαίνεσαι κιόλας.

Το επόμενο βήμα είναι να αρχίσεις να χάνεις επεισόδια και να μην νιώθεις άβολα (ποιος εσύ, που ήσουν ο πιο τυπικός…!). Κάπου στο τέλος λοιπόν  στις 8  κάθε μέρα συνειδητοποιείς ότι η τηλεόραση παίζει παιδικά προγράμματα και δεν σε χαλάει καθόλου.

Θέλω να πιστεύω ότι δεν έγινα και εγώ έτσι , τουλάχιστον με πράγματα που πρέπει τέλος πάντων να είσαι τυπικός και έχεις δεσμευτεί απέναντι και στον εαυτό σου άλλα και σε πολύ κόσμο που σε έχει εμπιστευτεί εδώ και πολύ  καιρό.

Εμπιστοσύνη είπα…και θυμήθηκα κάτι που έγινε τις τελευταίες μέρες σε ένα super market (γνωστή αλυσίδα) και μου έδειξε πως  μπορεί πολύ εύκολα η εμπιστοσύνη και η χαλαρότητα που δείχνουμε πολλές φορές σε πολλά πράγματα να  μας γυρίσουν ανάποδα και να νιώσουμε…. άβολα.

(ήθελα να πω την γνωστή παγκοσμίως ελληνική λέξη, άλλα δίστασα).

 

Η κυρία λοιπόν μπροστά στο ταμείο , για να επανέλθω στο super market επέλεξε να αγοράσει 2 σαμπουάν μαζί  που είδε ότι ήταν σε τιμή προσφοράς. Όσο έβλεπε τις τιμές στο ταμείο να χτυπιούνται (αυτή δεν έδειξε εμπιστοσύνη) κατάλαβε ότι η ταμίας χτύπησε λάθος τιμή.

– μα γιατί χτυπάτε 4 ευρώ, αφού στο ράφι γράφει προσφορά 3.

-δεν νομίζω κυρία μου μάλλον κάνετε λάθος..

– όχι δεν κάνω λάθος είμαι σίγουρη είπε η κυρία.

 

Να μην τα πολυλογώ τελικά το λάθος ήταν του ταμείου.(άλλη τιμή στο ράφι, άλλη χτυπήθηκε στο ταμείο.

Η κυρία δεν τα αγόρασε και μετά τον έλεγχο

της ταμία και την εξακρίβωση της πατάτας (?) που έγινε της είπε :

 

-ε, τι να προλάβουμε να κάνουμε  από τις 8 που ήρθαμε……(αυτό ας μην το σχολιάσω)

Δίπλα ήταν μια άλλη κυρία που μόλις είχε

αγοράσει την ίδια συσκευασία (της κλέψανε 1 ευρώ δηλαδή) άλλα είπε :

 

–          E, τι να κάνουμε τώρα, έγινε το λάθος , δεν πειράζει. Η κυρία ήταν συνταξιούχος και η διαφορά ήταν 1 ευρώ. Είναι η ίδια κυρία που βγαίνει το πρωί στον Παπαδάκη και φωνάζει ότι  δεν βγαίνει οικονομικά με την σύνταξή της. Πόσες φορές άραγε έγινε αυτό το λάθος και σε πόσα προϊόντα στα καθημερινά ψώνια της? Ποτέ δεν θα μάθουμε…

Αυτό που έγινε μπροστά μου είναι κάτι που συμβαίνει καθημερινά και μπορεί πολλές φορές να έχει συμβεί και σε εμάς και να μην το πήραμε χαμπάρι.

Μήπως θα πρέπει να ξεχωρίσουμε τα όρια της εμπιστοσύνης από την αποβλάκωση ?

Μήπως θα πρέπει να είμαστε σκληροί και να κάνουμε αυτό που ορίζει ο νόμος εκείνη την στιγμή. Αν η κυρία που έκανε το λάθος φώναζε τον Εφετ εκείνη την στιγμή φαντάζομαι ότι η απάντηση του ταμείου (ε, τι να κάνουμε…..), την επόμενη φορά θα ήταν πολύ διαφορετική.

Μήπως φωνάζουμε για το ευρώ που μας κόβουν από την σύνταξη και τον μισθό μας και αδιαφορούμε για τα ευρώ που μας κλέβουν με περισσότερο τακτ κάποιοι άλλοι ??

 

Συμπέρασμα  – Καμία εμπιστοσύνη σε κανέναν που έχει να κάνει με την τσέπη μας. Στους δύσκολους και ρους που ζούμε θα πρέπει και εμείς να αναλάβουμε τις ευθύνες μας και να είμαστε κάθετοι στο δίκαιο συμφέρον μας.

 

Καλό καλοκαίρι σε όλους

 

 

Για το cooknews.gr

Aνδρεάδης Τάσος

 

Μηνας Μαιος

Γεια σας και χαρά σας, εδώ είμαστε λοιπόν στον μήνα Μάιο , κατά πολλούς στον πιο όμορφο μήνα του χρόνου.

 

Την ομορφιά που μας προσφέρει η φύση για να χαρούμε εμείς πάντως σε πολλές περπτώσεις την κάνουμε να φαίνεται μικρή και ασήμαντη μπροστά στην ασχήμια που έρχεται από τα γεγονότα γύρω μας.

 

Λίγο με τα επεισόδια που συμβαίνουν στα ελληνικά κωλογήπεδα, λίγο η κατρακύλα μας σαν χώρα

στο οικονομικό-κοινωνικό-πολιτικό-πολιτιστικό……………….γαμώτο , δεν μπορώ να βρώ κάτι καλό να σταθώ. Τα έχετε παρατήσει όλα και το μόνο που κάνετε εδώ και λίγο καιρό είναι να κάνετε υπολογισμούς για να δώσετε την αναφορά σας στους νταβατζήδες που σας προσέλαβαν με σύμβαση αορίστου χρόνου , δυστυχώς.

 

Εκεί που ένιωσα για λίγο ότι φέτος τα πράγματα θα είναι καλύτερα στον τουρισμό εκεί ακριβώς συμβαίνουν αλλά τόσα άσχημα για να μου κόψουν αυτή την χαρά.

Μαθαίνω ότι η ΣΤΕ Ρόδου έχει σοβαρά οικονομικά-βιοποριστικά προβλήματα και για να γινουμε πιο λιανοί, δεν έχουνε κονδύλια να ψωνίσουνε 2-3 πράγματα για να μάθουνε οι μαθητές, που αύριο θα είναι η κολώνα του τουρισμού μας, να μαγειρέψουνε μια κοτόσουπα ή μια μπεσαμέλ.

Μαθαίνω και δυστυχώς μαθαίνουμε όλοι μας ότι είμαστε ανίκανοι να ολοκληρώσουμε 90 λεπτά αγώνα στον τελικό κυπέλλου Ελλάδας. Ίσως σε αυτήν την κωλοχώρα θα έπρεπε να ψηφιστεί νόμος που τα παιχνίδια ποδοισφαίρου θα κρατάνε 81 ή 82 λεπτά.

 

Ποιος πρωθυπουργός και ποιος υπουργός ρε ΦΑΦΛΑΤΑΔΕΣ??

 

Είναι δυνατόν εδώ και τόσα χρόνια να έχετε κάνει όλο τον κόσμο να σιχαθεί το πιο αγαπημένο άθλημα του κόσμου??

 

Να σας θυμίσω ότι μετά το Χέιζελ

(Α ρε Θάτσερ…ούτε λίγο δεν σου έμοιασε ο δικός μας…)

 

http://www.contra.gr/Soccer/Europe/Juventus_Liverpool/275202.html

 

η Αγγλία έκανε κάτι χρονάκια να ξαναπάει στο γήπεδο και τώρα κάθονται σε απόσταση αναπνοής από τους παίχτες χωρίς να ματώσει φρύδι?

 

Κάποτε συνηθίζαμε να λέμε ότι είναι θέμα παιδείας. ΜΠΟΥΡΔΕΣ !

 

Δεν έχουμε χρόνο για τέτοια και το ξέρετε. Εδώ πρέπει να πέσουν κεφάλια. Λυπάμαι που όταν ακούω για ελληνικό ποδόσφαιρο ψάχνω να βρω μαύρη σακούλα να ξεράσω, άλλα έχοντας παραστεί σε 8 αγώνες της Bayern Mονάχου σε Ολυμπιακό στάδιο και σε Αllianz Arena μου φαίνεστε πολύ αστείοι όλοι εσείς που λέτε ότι θα αλλάξετε το ποδόσφαιρο και δει τον πολιτισμό αυτής της χώρας.

Πίστευα ότι η κατάκτηση του Εuro θα ήταν ένα καλό κίνητρο για να γίνει αυτό αλλά βλέπεις την Τετάρτη έρχεται η τρόικα…

Που καιρός για σωστή αστυνόμευση, που καιρός για ανάπτυξη, που καιρός για κίνητρα στους επαγγελματίες, που καιρός για πράσινο στις πόλεις .που καιρός για…………..

Ευχομαι κάποιος Χριστιανός εκεί επάνω να ασχοληθεί σοβαρά με κάτι από όλα αυτά και με άλλα τόσα πράγματα που μας κάνουν να αισθανόμαστε άβολα στην ίδια μας την χώρα.

 

Δηλαδή έπρεπε να γίνει πόλεμος στις γύρω χώρες για να ανέβει ο τουρισμός μας ρε παιδιά?

Έτσι θα νιώσουμε καλά και θα κοιτάμε που γίνεται πόλεμος και που σεισμός για να πατάμε τα σωστά κουμπιά στο κομπιουτεράκι που θα υπολογίσει την ανάπτυξη της χώρας μας?

 

Χαρείτε τον μήνα Μάιο όπως εσείς νιώθετε καλύτερα.

Κάντε έναν περίπατο, ακούστε ένα τραγούδι, ξεφυλλίστε μια μαργαρίτα λέγοντας “μ αγαπά δεν μ αγαπά”, κάντε κάτι απλό και όμορφο τελος πάντων γιατί στα σύνθετα και στα δύσκολα μάλλον δεν τα πάμε καλά.

Μάλλον διαλέγουμε συνεχώς άσχημα μυάλά για να κυβερνήσουν αυτή την πανέμορφη χώρα και αυτή η αντίθεση γίνεται τόσο έντονη κάποιες στιγμές που καταντάει ανυπόφορη.

 

Να είστε όλοι καλά

 

για το cooknews.gr

 

Aνδρεάδης Τάσος

 

Μήνας Απρίλιος


Γεια σας και χαρά σας

 

Μέχρι να σκεφτώ το ψέμα που θα σας πω (τάχα θα έβγαινε Πρωταπριλιά το editorial) πέρασαν οι μέρες και τώρα το εκάστοτε ψέμα θα προβληματίσει, θα ενοχλήσει ή θα χάσει από την αίγλη της μοναδικής μέρας του χρόνου αφιερωμένη στο ψέμα…

Θα μου πείτε εδώ και τόσα χρόνια κάθε μέρα ψέματα ακούμε…

τόσα πολλά που πάθαμε και ανοσία..any way..

 

Ήθελα να μοιραστώ έναν προβληματισμό μου που ξεκίνησε από έναν ενθουσιασμό μου!

Ενθουσιασμός που εδώ και λίγο καιρό λίγο το kalimera breakfast, λίγο τα καθημερινά forwarded μηνύματα που δέχομαι καθημερινά στο mail μου και λίγο τα ψέματα που λέγαμε πριν με έκαναν να πιστέψω ότι ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΡΟΤΙΜΉΣΩ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΡΟΙΟΝΤΑ !

Και μέχρι εδώ όλα καλά …

Fan του θανόντος Κένεντι σκέφτηκα την ατάκα του αείμνηστου..

μην κοιτάς τι κάνει η πατρίδα σου για σένα, αλλά τι μπορείς να κάνεις εσύ για την πατρίδα σου”.

 

Κάπως έτσι το πήρα και λίγο πατριωτικά το θέμα και άρχισα να είμαι και λίγο υποκειμενικός σε μερικά πράγματα ώσπου πριν λίγες μέρες ο κόμπος έφτασε στο χτένι του.

Κάτοικος του Λαγκαδά Θεσσαλονίκης πήγα να ψωνίσω ένα βούτυρο αγελάδος από ένα τοπικό μαγαζί.

1.55 ευρώ το ξένο———————————————————–1,85 ευρώ το ελληνικό.

 

Αυτό που θα πρέπει να σας επισημάνω είναι το γεγονός ότι 500 μέτρα πιο πέρα από το μαγαζί που ψώνισα εδρεύει η ΕΛΛΗΝΙΚΗ βιομηχανία που παράγει το συγκεκριμένο βούτυρο .

Άντε και να το ψώνιζα στα Τρίκαλα θα έλεγα ότι μου τα φάγανε οι μεσάζοντες(μεταφορικές κτλ) άλλα 500 μέτρα μακρυά αναρωτιέμαι τι ανέβασε το κόστος στο συγκεκριμένο προϊόν.

(άσε που στην γεύση μου άρεσε πιο πολύ το ξένο και έκανα για λίγο τον υπεράνω.)

θα μου πείτε για 30 λεπτά κάνεις έτσι?

ΌΧΙ!

Κάνω έτσι γιατί αρκετά ελληνικά κασέρια είναι κατά γενική ομολογία ακριβότερα από τα ξένα, ζώντας σε μια χώρα ΑΜΙΓΩΣ ΓΑΛΑΚΤΟΠΑΡΑΓΩΓΙΚΗ !

Τα παίρνω στο κρανίο γιατί τόσα χρόνια τα γάλατα είχαν πάρει την ανιούσα χωρίς σταματημό και έπρεπε να ανοίξουν μερικά ξένα “μαγαζάκια” για να χρειαστεί να πατήσουν φρένο οι ελληνικές μαγαζάρες και να πάμε εκεί κοντά στο 1 ευρώ και κάτι (και να λέμε και ευχαριστώ)

Αν σας κακοφάνηκε κύριοι ΚΑΝΤΕ ΚΑΤΙ ΤΩΡΑ.

 

Κατοχυρώστε το ελληνικό μέλι, το λουκάνικο Τζουμαγιάς ή το Χωριάτικο (οι Ισπανοί πιο μάγκες είναι με το chorizo?) κατεβάστε τις τιμές πριν να βρούμε φθηνότερα υποκατάστατα και εθιστούμε στην γεύση τους.. και εκπαιδεύστε τους τουρίστες στο kalimera breakfast από φέτος.

 

Τυποποιήστε τις διαδικασίες παραγωγής και σεβαστείτε το ευρώ (340 δρχ. σε περίπτωση που έχουμε κανένα ξαφνικό μέχρι την δημοσίευση) που πλέον καταλαβαίνουμε την αξία του και με το παραπάνω.

30 λεπτά από το βούτυρο, 50 λεπτά από το γάλα και 1 ευρώ από το αρνάκι θα με κάνουν να νιώσω άβολα αν τα στερήσω από τα δώρα των παιδιών μου ή να αποφασίσω τελικά να μην παρακολουθήσω εκείνο το σεμινάριο που ήθελα…

και σας πληροφορώ ότι αν συμβεί αυτό , η γεύση των προϊόντων σας κύριοι δεν θα είναι ποτέ

νόστιμη…ακόμα και αν παινεύεστε για την καλύτερη συνταγή του κόσμου….

 

το οτι ψωνίζω συνειδητοποιημένα ελληνικά προϊόντα, δεν μου αφαιρεί ούτε την κρίση, ούτε την αξιοπρέπεια μου σαν καταναλωτής.

 

Γεια χαρά σε όλους σας και καλή αρχή στις

καλοκαιρινές σεζόν ξενοδοχείων και μαγαζιών.

 

Να περάσετε ένα όμορφο Πάσχα!

 

Για το cooknews.gr

 

Aνδρεάδης Τάσος

 

 

 


 

μήνας Μάρτιος 2011


 

To άτιμο το team spirit…”

 

Kαλό Μάρτη σε όλους

 

Ελπίζω να σας βρίσκω καλά πρώτα από όλα στην υγεία σας…

 

Πάει και ο Φεβρουάριος λοιπόν , ένας μήνας που έδωσε την δυνατότητα σε πολλούς από τους ανθρώπους που ασχολούνται με τα επισιτιστικά επαγγέλματα να συναντηθούν στην Αθήνα μέσα από τις δύο εκθέσεις που έλαβαν χώρα αυτόν τον μήνα, την HORECA και την ΤΡΟΦΙΜΩΝ &ΠΟΤΩΝ . Για να ξανασυναντηθούμε και τον Μάρτιο θα πρέπει να ανηφορίσετε στην Θεσσαλονίκη, μια και είναι η σειρά της DETROP 2011 να πάρει θέση στον εκθεσιακό χάρτη της Ελλάδας για φέτος.

 

Πάντως οι διαγωνισμοί μαγειρικής θα είναι και φέτος νομίζω η ατραξιόν της έκθεσης με μαθητές αλλά και επαγγελματίες να συμμετέχουν και να δίνουν ιδιαίτερο χρώμα στην έκθεση..

Θα έχουμε και τον Πρώτο Πανελλήνιο Διαγωνισμό Φέτας αλλά και Kalimera Breakfast και πολλά πολλά ακόμη ….

σκέφτηκα τους μάγειρες που θα διαγωνίζονται πλάι πλάι και θυμήθηκα κάτι που έγινε αυτόν τον μήνα και μου ανέτρεψε για τα καλά μια εμμονή που μου είχαν κολλήσει οι παλιοί (όσον αφορά τις αντιλήψεις τους) μάγειρες που δίπλα τους έμαθα να ξεχωρίζω τον μαϊντανό από τον άνηθο.

 

Αυτή η εμμονή λοιπόν μου έλεγε ότι κατά την διάρκεια της δουλειάς (κυρίως σε δεξιώσεις) υπάρχει μια μόνιμη γκρίνια με τους σερβιτόρους… γιατί δεν με ενημέρωσες, γρήγορα τα πιάτα μου κρυώνουν κτλ..κτλ.. και αμέσως η ίδια συμπεριφορά από τους σερβιτόρους με ψευτοπαράπονα και υπόδειξη του δικού τους τρόπου σερβιρίσματος και οργάνωσης της δουλειάς…

Μια μάχη για μια άτυπη επιβολή ανωτερότητας μεταξύ μαγείρων και σερβιτόρων που δεν έβγαζε ποτέ , πουθενά !

 

Συμμετέχοντας λοιπόν σε ένα τέτοιο event βρέθηκα στην ευχάριστη θέση να βρίσκομαι σε μια κατάσταση όπου ο καθένας δεν προσπαθούσε να αποδείξει τίποτα…απλά να κάνουν την δουλειά τους όσο καλύτερα και ταπεινά γινόταν προς το κοινό όφελος της επιχείρησης αλλά και την συνολική εικόνα της ομάδας που δούλευε μέσα και έξω από την κουζίνα…

 

Λέω .. τώρα θα πεταχτεί κάποιoς και θα αρχίσει το πανηγύρι των εντυπώσεων και της ψευτο επιβολής που λέγαμε πριν.

Οι μάγειρες ταπεινά αλλά και αξιοπρεπώς ετοίμαζαν τα πιάτα , έδιναν πληροφορίες για το menu στους σερβιτόρους χωρίς κανένα ίχνος επίδειξης και λόγω της καλής αυτής ψυχολογίας δημιουργήθηκε η ιδανική διάθεση για να βγει η δουλειά όσο καλύτερα γίνεται.

Το ίδιο και οι σερβιτόροι , σεμνοί και μετρημένοι σεβάστηκαν τον κόπο της προετοιμασίας των φαγητών και προσπάθησαν να είναι γρήγοροι αλλά και σωστοί στην συμπεριφορά του με την κουζίνα αλλά και με τους πελάτες.

 

Καμία προστριβή, χαβαλές εντός ορίων και κοινός στόχος να βγει το τραπέζι όσο καλύτερα γίνεται “για να έχουμε πάλι δουλειά και να ξαναβρεθούμε μαζί , να δουλέψουμε και να αστειευτούμε όπως σήμερα” (όπως είπε κάποιος).

 

Κάποιες μεγάλες εταιρίες κάνουν σεμινάρια και ημερίδες στο προσωπικό τους για να ενστερνιστούν το team spirit και να πορευτούν στην εργασία τους με αυτό συνοδηγό…ξέρουν ότι αυτή είναι η κινητήριος δύναμη, μαζί βέβαια και με άλλους παράγοντες…

Στην περίπτωση που σας ανέφερα αυτό το άτιμο το team spirit βγήκε από μόνο του χωρίς να το υποδείξει κανένας σε κανέναν…

 

ίσως γι αυτό το χάρηκα τόσο πολύ και το μοιράζομαι μαζί σας….

 

αν και είμαι σίγουρος ότι ξέρετε την αξία και την σημασία του…

 

 

 

 

για το Cooknews.gr

 

Aνδρεάδης Τάσος

 

 

 

μηνας φεβρουαριος

 

Γειά σας και χαρά σας..

Φεβρουάριος μήνας πια (δεν μας παίρνει να καθυστερήσουμε κι άλλο για το editorial

γιατί ο Φεβρουάριος τελειώνει γρήγορα και θα εκτεθούμε ανεπανόρθωτα…!)

 

Ελπίζω να σας βρίσκω καλά …στην υγεία πάνω από όλα…για την διάθεση δεν ξέρω , μπορώ απλά να μεταφέρω αυτό που νιώθω από συναδέλφους μάγειρες (το chef παραφορέθηκε…) , σερβιτόρους και όλους τους υπόλοιπους που ασχολούνται με το κομμάτι εστίαση-τουρισμός-γαστρονομία.

Ένα μούδιασμα και μια αμηχανία για την καλοκαιρινή σεζόν που έρχεται, για την HORECA που ήταν πετυχημένη μεν, απουσίαζαν πολλοί όμως δε, για τις νέες επαγγελματικές προκλήσεις που είναι εμφανέστατα συρρικνωμένες αλλά φυσικά και με το σκεπτικό που κρατάει πολλούς από εμάς ζωντανούς στο κυνήγι του αμερικ… εχμ…Ελληνικού όνειρου ήθελα να πω.

Το σκεπτικό αυτό λέει ότι η κρίση γεννάει ευκαιρίες και όταν ανοίγεις τις αγγελίες και βλέπεις ότι δουλειές δεν υπάρχουνε..τότε σου ανοίγεται ίσως πιο εύκολα ο δρόμος για να κάνεις κάτι δικό σου.

Έχω προσωπική εμπειρία για το άνοιγμα επιχείρησης υγειονομικού ενδιαφέροντος και πρέπει να σας πω ότι ο θυμός και η αγανάκτησή μου για την διαδικασία που ακολουθείται στο άνοιγμα ενός μαγαζιού με συνοδεύει ακόμα.

Ειπώθηκε στις ειδήσεις ότι σε 30 μέρες με 2000 ευρώ στην Ελλάδα ανοίγεις στην καλύτερη περίπτωση μια ΕΠΕ (υγειονομικού ενδιαφέροντος ), ενώ έξω στις μισές των μισών μέρες και στα μισά των μισών λεφτά.

Βρε…και πως θα συντηρηθούν οι γύρω γύρω?

Α…όλα κι όλα…

Μπορεί να παινεύονται οι Καλαματιανοί και οι Κρητικοί για το καλό λάδι τους, αλλά για το καλό λάδωμα,

όλοι σ αυτή την χώρα έχουμε ίσες και ίδιες ευκαιρίες για να διαπρέψουμε !!

 

Οι επιδοτήσεις καθυστερούν, προγράμματα επιχορηγήσεων δεν υπάρχουν και πολλά,

(τα μισά μας τα κρύβουν)

οι διαδικασίες ένας γολγοθάς και μετά απορούμε

γιατί δεν ανοίγουν καινούρια μαγαζιά και γιατί δεν υπάρχουν δουλειές….

 

Θεωρώ ότι η ανοχή και η υπομονή που κάναμε έφτασε στο τέλος της…

 

Από εδώ και μπρος όποια άλλη υποχώρηση γίνεται στα κεκτημένα δικαιώματα των πολιτών από την πολιτεία, χωρίς να έχει ανταποδοτικό αποτέλεσμα στο βιοτικό επίπεδό τους, στην ευημερία τους ή έστω στην δημιουργία κινήτρου για να αρχίσει να αλλάζει κάτι όσον αφορά την ΑΝΑΠΤΥΞΗ, θα είναι απλά καταστροφική !

 

Εσείς οι από πάνω προσέχετε τους από κάτω”

φώναζε ο Βέγγος …και είναι τόσο επίκαιρη η ατάκα του αν αναλογιστεί κανείς ότι εδώ και αρκετό καιρό οι πολιτικοί μας ευθαρσώς διάλεγαν τα ψηλά διαμερίσματα της ετοιμόρροπης πολυκατοικίας (Ελλάδας) που μένουμε τόσα χρόνια..

 

Kαι μπορεί τα κάτω διαμερίσματα να είναι μέσα στην σκόνη και την βαβούρα και εσείς (πολιτικοί) να διαλέγατε πάντα τα επάνω διαμερίσματα (με θέα και extra ανέσεις), όμως μην ξεχνάτε ότι τα θεμέλια όλης της οικοδομής είναι κοντά στους κάτω.

 

.και αν σκάσει μια βόμβα εκεί…τότε μαζί με τα ξερά θα καούν και τα χλωρά…

με υπομονή….και επιμονή…

 

για το cooknews.gr

Ανδρεάδης Τάσος

 

 

 

 

Ιανουάριος 2011

Καλή χρονιά σε όλους !

Μάλλον αρκετοί από εμάς παραχαλαρώσαμε αρκετά παρά το γεγονός ότι οι γιορτές έπεφταν φέτος Σαββατοκύριακο.

Ήταν η τέλεια αφορμή για όποιον ήθελε να απομυθοποιήσει τα Χριστούγεννα και τις γιορτές γενικότερα …ήταν απλά 2 σαββατοκύριακα ..και πέρασαν..

Ίσως να ήταν και έτσι, πάντως θα πρέπει να πούμε ότι πολύς κόσμος δούλευε κανονικότατα μην έχοντας την πολυτέλεια να χαρεί λίγες στιγμές ξεκούρασης.

Το 2010 έφυγε λοιπόν με έναν τηλεοπτικό οργασμό όσον αφορά τα τηλεοπτικά δρώμενα γύρω από την μαγειρική και που από ότι καταλάβαμε ή μάλλον από ότι κατάλαβαν οι μετρήσεις των καναλιών θα συνεχιστεί και φέτος.

Ήδη αρκετοί είναι αυτοί που παραπονιούνται για βαρετή τηλεοπτική πραγματικότητα μιας και όποιο κανάλι ανοίξεις ..κάποιος θα μαγειρεύει..καλά κακά δεν έχει σημασία..

Έτσι κι αλλιώς η τηλεόραση ήταν πάντα μια παρέα, μια συντροφιά για τον μέσο τηλεθεατή..

Τι κι αν δεν πετύχει η συνταγή που μας έδωσε ο “μάγειρας” που εξαργυρώνει το 15λεπτο δημοσιότητας που του αναλογεί..

Αν ισχύει το “είμαστε ό,τι τρώμε λέτε κάποια στιγμή να ισχύσει και το είμαστε ό,τι βλέπουμε..?

Ποιος μπορεί να προβλέψει το τηλεοπτικό μας μέλλον και πόσο ακόμα άραγε θα δίνουμε “ασυλία” στις κοτσάνες που έχουμε ακούσει κατά καιρούς.

Πάντως για να χρυσώσω λίγο το χάπι της τηλεόρασης σας θυμίζω ότι υπάρχει και το διαδίκτυο …εκεί οι κοτσάνες και οι δήθεν συνταγές πραγματικά… κάνουν πάρτι.

Πατήστε ενδεικτικά “συνταγές σουτζουκάκια” να δείτε τι θα σας κατεβάσει…

Όσο για την επιλογή που θα κάνετε, θα σας πρότεινα πρώτα να την δοκιμάσετε για τον εαυτό σας και μετά για πολύ κόσμο..

Το 2010 όντως ήταν μια πολύ δύσκολη χρονιά για όλους μας

..λιγόστεψαν οι θέσεις εργασίας, ανετράπησαν θεμελιώδη δικαιώματα στην εργασία, άλλαξαν αντιλήψεις ετών και έγιναν εκπτώσεις στην καθημερινότητά μας που μάλλον θα πρέπει να τις συνηθίσουμε , αν δεν μπορούμε να τις αλλάξουμε..

Θα πρέπει και φέτος να κάνουμε συνετά τις επιλογές μας και να βαδίσουμε βάσει των δικών μας προτεραιοτήτων και αναγκών.

Η αναφορά στην αρχή στην τηλεοπτική πραγματικότητα, μόνο τυχαία δεν είναι..

Μην ξεγελιέστε ότι η δουλειά του μάγειρα είναι εύκολη και ότι ο μάγειρας είναι πάντα παρόν στα κομπλιμέντα ενός καλού πιάτου..

Συνήθως όταν ξεμυτίζει από την κουζίνα το βράδυ βλέπει την καθαρίστρια να σκουπίζει τα απομεινάρια της κατά τα άλλα “μαγικής βραδιάς” που ο ίδιος έζησε δίπλα στην σχάρα με 100 σουβλάκια και 25 φιλέτα να του κάνουν παρέα, όταν οι πελάτες κολάκευαν τα φαγητά του στην επάνω σάλα.

Παρά τις φετινές υπερβολές αισθάνομαι ότι ακόμα η τηλεόραση “βοηθάει” το επάγγελμα του μάγειρα.

Είμαι όμως πεπεισμένος ότι η αντίστροφη μέτρηση θα αρχίσει κάποια στιγμή..και εκεί θα πρέπει όλοι να πατήσουμε το φρένο μας..

Αν συνεχίσω θα φανώ προκατειλημμένος και συντηρητικός και δεν το θέλω χρονιάρες μέρες..

Σταματάω λοιπόν εδώ ευχόμενος σε όλους υγεία,

τύχη και πολλά χαμόγελα

στην καινούρια χρονιά που έρχεται .

 

για το cooknews.gr

Aνδρεάδης Τάσος

Anastasios.andreadis@yahoo.com

Mήνας Δεκέμβριος

 

Έ.. όχι και σουβλάκι …

 

 

 

 

 

Γεια σας και καλο Δεκέμβρη να έχουμε !

 

Τα παιδιά τον περιμένουν για τα δώρα του Άγιου Βασίλη, οι καταστηματάρχες μπας και δουλέψουν λίγο παραπάνω με την κίνηση στα μαγαζιά τους και αρκετοί μισθωτοί γιατί θα πάρουν τα δώρα από τις δουλειές τους και θα μπορέσουν να βουλώσουν καμιά τρύπα ή να αγοράσουν εκείνο το σακάκι( ή την φούστα για τις γυναίκες )που ζαχαρώνουν εδώ και καιρό.

Από τους λίγους μήνες ο Δεκέμβρης για τον οποίο ήξερα εδώ και μέρες με ποιό θέμα θα ασχοληθώ κι αυτό γιατί αυτό που άκουσα πριν λίγες μέρες στην εκπομπή Τop Chef ακόμα δεν μπορώ να το χωνέψω.

 

Τους βάλανε λοιπόν τους διαγωνιζόμενους να φτιάξουν την δική τους εκδοχή για το σουβλάκι, αν και στην Αθήνα όταν λες σουβλάκι εννοείς άλλο πράγμα από ότι στην Θεσσαλονίκη.

Και ενώ θα περίμενα ενθουσιασμό από τους διαγωνιζόμενους μιας και τους δίνεται δημόσια η ευκαιρία να αναδείξουν το δημοφιλέστερο φαγητό της χώρας μας σε όλο τον κόσμο και ίσως την πιο γνωστή λέξη γύρω από τον γαστρονομικό μας τουρισμό – το souvlaki – , αντ αυτού όχι μόνο δεν διέκρινα αυτό άλλα άκουσα και κάτι που με χάλασε..

Ένας διαγωνιζόμενος είπε λοιπόν :

δεν ξόδεψα τα λεφτά μου και τον χρόνο μου για να μάθω να μαγειρεύω σουβλάκι”.

 

Αυτό που άκουσα με θύμωσε και με στεναχώρησε ταυτοχρόνως..

 

Γιατί κάποιος Έλληνας εκκολαπτόμενος μάγειρας να απαξιώνει την υπόθεση σουβλάκι τόσο πολύ και ουσιαστικά να το κλωτσάει από τα gourmet σαλόνια των καλών εστιατορίων και ξενοδοχείων ?

Γιατί ενώ πολλοί από τους επαγγελματίες μάγειρες ψάχνουν να βρουν πως θα αναδείξουν το σουβλάκι, τον μουσακά και το τζατζίκι στο παγκόσμιο γαστρονομικό στερέωμα και να πάρει την θέση που πιστεύουμε ότι αξίζει, κάποιοι άλλοι δείχνουν ότι το σουβλάκι ήταν απλά κρέας που το τρώγανε μικροί επειδή δεν τους άρεσαν τα φασολάκια που είχε μαγειρέψει κάποιος στο σπίτι?

Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα κομμάτια τέτοιων διαγωνισμών και ένα από τα πράγματα που εκτιμώ σε συνάδελφους που ασχολούνται με την μαγειρική είναι το καλαίσθητο “πείραγμα” των παραδοσιακών φαγητών και οι μοντέρνες, παράξενες ή ευφάνταστες πινελιές και εκδοχές χιλιοφορεμένων συνταγών. Έτσι πιστεύω ότι ξεδιπλώνεται καλύτερα το ταλέντο ενός δημιουργικού και ανήσυχου chef που ξεπερνάει την πεπατημένη , κρατάει όμως τον χαρακτήρα και το ύφος του κλασσικού φαγητού που “πειράζει”.

 

Είναι πραγματικά άδικο από την μια να ψάχνουμε πλέον τους τουρίστες με τα κιάλια και από την άλλη να σφυρίζουμε αδιάφορα μπροστά στα ελληνικά εδέσματα που πρέπει να αναδείξουμε παγκοσμίως και έπειτα αυτά να παρασύρουν έννοιες όπως την κουλτούρα μας, την παράδοση μας αλλά και την εξέχουσα θέση που θα έπρεπε να έχουν αυτά τα εδέσματα στα καλύτερα εστιατόρια της Ελλάδας και του κόσμου.

 

Αυτές τις ιδέες θέλαμε από εσάς και όχι την κρίση σας για την ταυτότητα που έχει το σουβλάκι..

 

Άραγε οι τρούφες και τα fois gras μας αποπλάνησαν τόσο από το καλό φαγητό ή τα tapas και τα amuse bouche μας έκαναν να μην εκτιμάμε τον ΜΕΖΕ και το τσίπουρο που βγάζουμε οι Ελληνες πριν το φαγητό και δυστυχώς κάποιοι δεν φρόντισαν να κατοχυρώσουν στην παγκόσμια γαστρονομική κουλτούρα??

 

Όταν ένας κριτής στο Top Chef κάνει παρατήρηση ότι δεν του άρεσε ο ανανάς που έβαλε κάποιος στο αρνάκι που μαγείρεψε, τότε θα περίμενα να πει μια κουβέντα για την δήλωση αυτή που ουσιαστικά υποβαθμίζει την αξία που έχει το έδεσμα που μεγάλωσε γενιές και γενιές και συνεχίζει ακόμα.

 

Λίγος περισσότερος σεβασμός και αγάπη στα φαγητά που αποτελούν ορόσημο παγκοσμίως για την χώρα μας, νομίζω ότι θα μας έκανε μόνο καλό, ώς Έλληνες επαγγελματίες γύρω από τον τουρισμό και την εστίαση.

 

Και επειδή τα είπα τώρα και ένιωσα λίγο καλύτερα..λέω να πάω να φάω ένα “βρώμικο” σουβλάκι, με λάχανο σαλάτα και λίγο μπούκοβο , όπως μου αρέσει…

 

Καλό Δεκέμβριο και καλές γιορτές σε όλους.

 

για το Cooknews.gr

Ανδρεάδης Τάσος

 

anastasios.andreadis@yahoo.com

Editorial Cooknews

μήνας Νοέμβριος

5 ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ

&

5 ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ

Για Master chef

και

Top chef

 

master chef μου αρέσει

  1. Που τα πιάτα είναι κατανοητά ακόμα και για αυτούς που δεν έχουν προχωρημένες γνώσεις μαγειρικής (πάντως το εντεράκι στην γαρίδα δεν το καθαρίζουν ακόμα και πολλοί προχωρημένοι εστιάτορες-μάγειρες)
  2. Που σχεδόν κάθε μέρα βλέπω και μια διαφορετική δοκιμασία για τους διαγωνιζόμενους.
  3. Να ακούω τον Λευτέρη Λαζάρου να μιλάει για αυτό που ξέρει να κάνει καλύτερα από τον καθένα στην Ελλάδα (και όχι μόνο…)
  4. Που εκτός από τους επιλεγμένους κριτές συμμετέχουν και άλλοι chef –γευσιγνώστες και άλλοι άνθρωποι που τέλος πάντων έχουν να πουν κάτι παραπάνω για τα τελικά πιάτα.
  5. Που η Μανωλίδου είναι σχετικά διακριτική στον ρόλο της και δεν χώνει πολύ την μύτη της στο μαγείρεμα.(όταν το έκανε με το μίξερ,..είδατε τι έγινε!)

master chef δεν μου αρέσει

  1. Που σιγά σιγά έγινε reality – κόντρες, καρφώματα και τάση για να ανεβάσουμε τα νούμερα και όχι να ασχοληθούμε με την ουσία (ή μήπως αυτή είναι η ουσία τελικά ?)
  2. η ανομοιογένεια στην τεχνική κατάρτιση των διαγωνιζομένων. Με μπερδεύει όταν συγκρίνω εκείνον με το καπέλο που κατέχει το θέμα με την κυρία με τα κόκκινα μαλλιά που μαγειρεύει ωραία σπιτικά, χωρίς να γνωρίζει την τρούφα ή ίσως το αυγό ποσέ..
  3. Που τους βάλανε όλους να μένουν στο ίδιο σπίτι.. θα μου πείς ..εσένα τι σε κόφτει ρε φίλε ? Αλλά να..από εκεί αρχίζει το 6 !
  4. Η ώρα .. δεν αντέχω να κάθομαι τόσο αργά ..(θα μου πείτε ράδιο Αρβύλα είναι αυτοί, τι θα αντιπαραθέσουμε?) .Νομίζω ότι το 21:00 θα ήτανε ότι έπρεπε.
  5. Οι διαφημίσεις που κρατάνε πολύ…(έτσι νομίζω τουλάχιστον).Μέχρι να ξαναρχίσει μπαίνει σφήνα ο Bob Σφουγγαράκης του Νικόλα μου και όλα τελειώνουν εκεί…

top chef μου αρέσει

1. Η κριτική επιτροπή με αποκορύφωμα τον Χριστόφορο Πέσκια, του οποίου την πορεία και τις συνταγές διάβαζα εδώ και χρόνια στ