Σε ποιο ύψος θα φτάσει το παιδί μας εξαρτάται από διάφορους παράγοντες. Οι πιο σημαντικοί είναι η κληρονομικότητα και το φύλο. Υπάρχουν όμως και άλλοι σημαντικοί παράγοντες στους οποίους μπορούμε να παρέμβουμε ώστε να εξασφαλίσουμε το μέγιστο δυνατό ύψος. Συγκεκριμένα η διατροφή, η άσκηση, ο ύπνος και η κατάσταση υγείας είναι παράγοντες που προσδιορίζουν σε ποιο ύψος θα σταματήσει η ανάπτυξη. Έτσι ενώ δεν υπάρχουν μαγικοί τρόποι που μπορούν να αυξήσουν το ύψος πέραν από το γενετικά καθορισμένο, σίγουρα η έλλειψη κάποιων τροφίμων, η μειωμένη φυσική δραστηριότητα, ο ανεπαρκής ύπνος και ο μη τακτικός έλεγχος της υγείας μπορεί να αναστείλει την ανάπτυξη με αποτέλεσμα να μη φτάσει το παιδί μας στο μέγιστο δυνατό ύψος.

 Οι συμβουλές που μπορούμε να ακολουθήσουμε για να πετύχουμε το μέγιστο δυνατό ύψος για το παιδί μας είναι:

 Σωστή διατροφή: Οι βιταμίνες και τα ιχνοστοιχεία παίζουν σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη του παιδιού. Έτσι χρειάζεται διατροφή πλούσια σε γαλακτοκομικά, φρούτα και λαχανικά. Συγκεκριμένα:

Η βιταμίνη C παίζει σημαντικό ρολό στην ανάπτυξη και επιδιόρθωση των οστών και του συνδετικού ιστού που στηρίζουν τη σπονδυλική στήλη. Πηγές : πορτοκάλι , λεμόνι, γκρέιπφρουτ, ντομάτα, ανανάς, ακτινίδιο, πιπεριές.

Το β-καροτένιο είναι σημαντικό για την οστική ανάπτυξη, γιατί μετατρέπεται σε βιταμίνη Α η οποία βοήθα στη διατήρηση φυσιολογικής ανάπτυξης και σχηματισμού των οστών. Πηγές: σπανάκι, καρότο, κολοκυθάκια, βερίκοκα, πράσινη πιπεριά.

Η βιταμίνη D είναι απαραίτητη για τη σκελετική ανάπτυξη και αναδόμηση των οστών. Η έλλειψή της κάνει τα οστά εύθραυστα και λεπτά. Επίσης είναι απαραίτητη για την απορρόφηση του ασβεστίου και την εναπόθεσή του στα οστά. Η καλύτερη πηγή της είναι η μικρή και συχνή έκθεση στον ήλιο.

Το ασβέστιο χρειάζεται για την ανάπτυξη αλλά και διατήρηση των οστών. Μελέτες έχουν δείξει ότι τα παιδιά που προσλαμβάνουν περισσότερο ασβέστιο έχουν μεγαλύτερη οστική ανάπτυξη από αυτά που έχουν χαμηλή κατανάλωση πηγών ασβεστίου. Πηγές: γάλα, γιαούρτι, σαρδέλες, σπανάκι, τυρί.

O Ψευδάργυρος είναι απαραίτητος για τη σωστή σύνθεση των πρωτεϊνών και για την ανάπτυξη. Η ανεπάρκειά του συνδέεται με μείωση του ρυθμού ανάπτυξης. Πηγές: κόκκινο κρέας, τυρί, ξηροί καρποί, πατάτα, γαλόπουλα, ταχίνι, μαύρη σοκολάτα.

Οι πρωτεΐνες χρειάζονται για τη στήριξη και δόμηση του μυοσκελετικό συστήματος. Πηγές: κρέας, ψάρι , κοτόπουλο, αβγό, γάλα, γιαούρτι, όσπρια, ξηροί καρποί.

Επαρκής ύπνος τη σωστή ώρα: Κατά τη διάρκεια του ύπνου εκκρίνεται η αυξητική ορμόνη η όποια είναι υπεύθυνη για την επιμήκυνση των οστών του σκελετού. Η έκκρισή της όμως γίνεται συγκεκριμένη ώρα στον οργανισμό, έτσι σημασία δεν έχει μόνο η διάρκεια του ύπνου αλλά και η ώρα. Συγκεκριμένα ο ύπνος πρέπει να έχει διάρκεια 10-12 ώρες και να ξεκινά κατά τις 8- 9 μμ.

 Σωματική άσκηση: Η σωματική άσκηση ενδυναμώνει το μυοσκελετικό σύστημα και επιμηκύνει τα οστά. Τα αθλήματα όπως η κολύμβηση, το μπάσκετ, το τρέξιμο και οι γενικά διατακτικές ασκήσεις ενδυναμώνουν τους μυς που στηρίζουν το σκελετικό σύστημα και βοηθούν στην επιμήκυνση των οστών. Γενικά, η φυσική δραστηριότητα αυξάνει το μεταβολισμό, βελτιώνει την κορμοστασιά και δυναμώνει τον οργανισμό. Υπάρχουν όμως και ορισμένα αθλήματα όπως η ενόργανη γυμναστική, τα βάρη και το μπαλέτο, που μπορεί να καταστείλουν την ανάπτυξη, έτσι καλό είναι να αποφεύγονται τέτοιου είδους ασκήσεις έως την ενηλικίωση του παιδιού.

Προληπτικός ιατρικός έλεγχος: Υπάρχουν διάφορες παθήσεις όπως σύνδρομο Turner, παθήσεις ενδοκρινολογικού συστήματος (μειωμένη έκκριση αυξητικής ορμόνης), υποθυρεοειδισμός, γιγαντισμός, νανισμός κ.α. που μπορούν να καταστείλουν την ανάπτυξη. Έτσι είναι σημαντικό εάν παρατηρήσουμε αργή σωματική ανάπτυξη στο παιδί μας να απευθυνθούμε σε ειδικό και να κάνουμε τις απαραίτητες εξετάσεις ώστε το τυχόν πρόβλημα να μπορεί να αντιμετωπιστεί εγκαίρως και να επιτευχτεί το μέγιστο δυνατό ύψος.

ΠΗΓΗ: iatronet.gr

Όλο και περισσότερα επιστημονικά ευρήματα συνδέουν χαρακτηριστικά της προσωπικότητας και συνήθειες με την παχυσαρκία.

 Αρκετές έρευνες έχουν δείξει ότι τα ίδια μέρη του εγκεφάλου που ελέγχουν το στρες και τα συναισθήματα κυβερνούν επίσης την όρεξη, ενώ οι πρώιμες εμπειρίες της ζωής έχει βρεθεί ότι θέτουν το υπόβαθρο της υπερφαγίας αργότερα.

 Μια μελέτη από το Εθνικό Ινστιτούτο για τη Γήρανση των ΗΠΑ, η οποία δημοσιεύθηκε πέρυσι τον Ιούλιο στην επιθεώρηση «Journal of Personality and Social Psychology», συνέκρινε τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας και τον Δείκτη Μάζας Σώματος σε 2.000 κατοίκους της Βαλτιμόρης άνω των 50 ετών.

 Οσοι είχαν υψηλό βαθμό στην τάση να βιώνουν εύκολα αρνητικά συναισθήματα και χαμηλό βαθμό στην οργάνωση και την πειθαρχία είχαν τις περισσότερες πιθανότητες να είναι υπέρβαροι και παχύσαρκοι.

 Η παρορμητικότητα επίσης συνδεόταν άμεσα με την παχυσαρκία, καθώς όσοι ήταν πιο παρορμητικοί ζύγιζαν κατά μέσο όρο 11 κιλά περισσότερο από αυτούς που ήταν λιγότερο παρορμητικοί. Οσοι βαθμολογούσαν οι ίδιοι χαμηλά τους εαυτούς τους στην ικανότητα να αντλούν ευχαρίστηση από τη ζωή είχαν τις περισσότερες πιθανότητες να πάρουν βάρος καθώς μεγάλωναν σε ηλικία.

 Εν τούτοις, παλαιότερη μελέτη (του 2003) από το Πανεπιστήμιο του Γκέτεμποργκ στη Σουηδία, η οποία είχε δημoσιευθεί στην επιθεώρηση «International Journal of Obesity and related Metabolic Disorders», είχε καταλήξει ότι δεν υπάρχει ένα γενικό προφίλ προσωπικότητας του παχύσαρκου ανθρώπου και πως χρειάζεται περισσότερη έρευνα για τα αυξημένα επίπεδα παρορμητικότητας που είχαν βρεθεί κυρίως στους άνδρες παχύσαρκους.

 «Δεν υπάρχει απόδειξη ότι η παχυσαρκία σχετίζεται με συγκεκριμένη διαταραχή προσωπικότητας», λέει ο ψυχίατρος Φραγκίσκος Γονιδάκης, από το Τμήμα Διατροφικών Διαταραχών της Α’ Ψυχιατρικής Κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών.

 «Η υποομάδα των παχύσαρκων που είναι και υπερφάγοι (binge eaters) φαίνεται να έχουν αρκετά συχνά αποφευκτικά και εξαρτητικά στοιχεία στην προσωπικότητά τους. Δηλαδή, αποφεύγουν καταστάσεις που προκαλούν αρνητικά συναισθήματα, με αποτέλεσμα να μη μαθαίνουν πώς αντιμετωπίζονται τα συναισθήματα αυτά και να μην αφήνουν τον εαυτό τους να εκτίθεται σε καταστάσεις που πιστεύουν ότι θα τους προκαλέσουν άγχος ή φόβο (συνήθως αποφεύγουν νέες καταστάσεις και επιτεύγματα).

 »Επίσης, μεταφέρουν σε κάποιον άλλο τις αποφάσεις για τη ζωή τους και είναι έτοιμοι να κάνουν τα πάντα προκειμένου να μείνουν προσκολλημένοι σε αυτή τη σχέση».

 H προσωπικότητα καθορίζει πάντως την επιτυχία ενός προγράμματος αδυνατίσματος. «Φαίνεται ότι μπορεί να υπάρχουν χαρακτηριστικά (traits) της προσωπικότητας που σχετίζονται με την επιτυχία στην προσπάθεια αντιμετώπισης της παχυσαρκίας» επισημαίνει ο κ. Γονιδάκης.

 «Μια πρόσφατη έρευνα, από το Τμήμα Ψυχοσωματικής Ιατρικής του Τεχνικού Πανεπιστημίου του Μονάχου στη Γερμανία, η οποία δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση “Behavioral Medicine” τον Οκτώβριο του 2011 έδειξε ότι τα άτομα που ανέφεραν ότι ήταν πιο κοινωνικά και εξωστρεφή είχαν μεγαλύτερη πιθανότητα να βελτιωθούν από το διαιτητικό πρόγραμμα».

 Η σύνδεση συναισθημάτων και φαγητού πιθανώς αρχίζει από την πολύ μικρή ηλικία. Σε μελέτη σε 977 παιδιά, η οποία δημοσιεύθηκε τον περασμένο μήνα στην επιθεώρηση «Pediatrics», βρέθηκε ότι τα νήπια που είχαν συναισθηματική σχέση χαμηλής ποιότητας με τη μητέρα τους είχαν περισσότερες από διπλάσιες πιθανότητες να είναι παχύσαρκα στα 15 τους σε σύγκριση με αυτά που είχαν στενότερη σχέση.

 «Για τη διαταραχή κρίσεων υπερφαγίας (binge eating disorder) η υπόθεση είναι ότι το άτομο δυσκολεύεται να διαχειριστεί (να αντέξει και να ρυθμίσει) αρνητικά συναισθήματα θυμού, απογοήτευσης, κούρασης, κενού» εξηγεί ο κ. Γονιδάκης. «Το αποτέλεσμα είναι να χρησιμοποιεί το φαγητό για να ανταμείβει, καθησυχάζει και ευχαριστεί τον εαυτό του, γεγονός που σε δεύτερο χρόνο τον κάνει να νιώθει ενοχές, επιδεινώνει την αυτοπεποίθησή του και τον οδηγεί στο επόμενο επεισόδιο (φαύλος κύκλος)».

Οι επιρρεπείς τύποι

 Οι επιστήμονες έχουν εντοπίσει κάποιους τύπους συμπεριφοράς του σύγχρονου ανθρώπου που οδηγούν στο αυξημένο βάρος. Εκείνος που είναι «εθισμένος» στο έντονο στρες, εκείνος που κοιμάται λίγες ώρες και ο απρόσεκτος (που τρώει ενώ εργάζεται, οδηγεί, βλέπει τηλεόραση κ.λπ.) έχουν βρεθεί περισσότερο επιρρεπείς στην παχυσαρκία.

 «Το στρες (με άγχος, αϋπνία και πολλές ώρες εργασίας) είναι ερέθισμα που οδηγεί τον εγκέφαλο να δώσει την εντολή για λήψη τροφής» σχολιάζει ο κ. Γονιδάκης. «Το σώμα μας διαμορφώθηκε εξελικτικά όταν το στρες σήμαινε φυσικό και όχι ψυχολογικό κίνδυνο και άρα μεγαλύτερη ανάγκη για κατανάλωση ενέργειας – θερμίδων».

 Ενας από τους καλύτερους τρόπους για να αντιμετωπίσει κανείς το έντονο στρες και να μειώσει την αυξημένη κορτιζόλη που αυτό προκαλεί (και η οποία με τη σειρά της ευνοεί την παχυσαρκία, ιδίως στην περιοχή της κοιλιάς), είναι η άσκηση, σύμφωνα με τον ψυχολόγο Σούζαν Αλμπερς, συγγραφέα του βιβλίου «50 τρόποι να καταπραΰνετε τον εαυτό σας χωρίς φαγητό».

 Εάν άλλωστε συνηθίζετε να τρώτε γράφοντας στον υπολογιστή ή βλέποντας την αγαπημένη σας ταινία στην τηλεόραση, θα πρέπει να το ξανασκεφθείτε. «Ο άνθρωπος που δεν εστιάζεται στο φαγητό, γιατί κάνει πολλά πράγματα μαζί (multi-tasking), αργεί να πάρει ή δεν αξιολογεί το μήνυμα του κορεσμού (π.χ. τρώω ώσπου να τελειώσει το έργο, όχι μέχρι να χορτάσω)» τονίζει ο κ. Γονιδάκης.

 Και ο Μπράιαν Γουόνσκιν, ειδικός στη διατροφή και την καταναλωτική συμπεριφορά στο Πανεπιστήμιο Κορνέλ στις ΗΠΑ, ο οποίος έγραψε το βιβλίο «Απρόσεκτο φαγητό: Γιατί τρώμε περισσότερο από όσο νομίζουμε», αναφέρει ότι «οτιδήποτε αποσπά την προσοχή μας από το φαγητό μάς κάνει να τρώμε πολύ χωρίς να το ξέρουμε».

 Από την άλλη, ο οργανισμός όσων κοιμούνται λίγο – ακόμα και εάν είναι υγιείς – χρησιμοποιεί το σάκχαρο του αίματός τους σαν να είναι διαβητικοί, σύμφωνα με έρευνες από το Πανεπιστήμιο του Σικάγου. Οσοι ξενυχτούν συνηθίζουν να τσιμπάνε ανθυγιεινά σνακ μέσα στη νύχτα, σύμφωνα με το «σύνδρομο του νυχτερινού φαγητού» που έχει συσχετισθεί με την παχυσαρκία και τον διαβήτη.

Οι παρεμβάσεις

 Είναι λοιπόν απαραίτητο για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας να λαμβάνεται υπόψη και η προσωπικότητα του παχύσαρκου; Χρειάζεται η συμβολή ειδικού της ψυχικής υγείας;

 «Ο ειδικός της ψυχικής υγείας είναι απολύτως απαραίτητος αν ο παχύσαρκος ασθενής είναι υπερφάγος και σημαντικός αν δεν είναι υπερφάγος» απαντά ο κ. Γονιδάκης. «Η προσπάθεια της δίαιτας ή μια επεμβατική λύση της παχυσαρκίας είναι μια σημαντική αλλαγή στη ζωή και τις συνήθειες του ατόμου και αυτό πολλές φορές χρειάζεται ψυχολογική επεξεργασία και στήριξη. Η προσωπικότητα του ασθενούς γενικά πρέπει να λαμβάνεται υπόψη σε οποιαδήποτε χρόνια πάθηση (π.χ. διαβήτης, καρδιοπάθεια), γιατί σχετίζεται με τη συμμόρφωση στις ιατρικές οδηγίες».

 Πόσο αποτελεσματικές είναι οι ψυχιατρικές παρεμβάσεις στην παχυσαρκία; «Η προσωπικότητα είναι ένα σύνολο συμπεριφορών και πεποιθήσεων» λέει ο κ. Γονιδάκης. «Η τροποποίηση κάποιων συνηθειών μπορεί να διευκολύνει τη θεραπεία της παχυσαρκίας και εκεί εντοπίζεται και ο ρόλος του ειδικού της ψυχικής υγείας.

 «Γενικά, οι παρεμβάσεις όμως για την παχυσαρκία δεν είναι ούτε ιδιαίτερα αποτελεσματικές ούτε ανθεκτικές στο πέρασμα του χρόνου και μάλλον πρέπει να συνεχίζονται για πολύ καιρό. Πρακτικά δεν ξέρουμε τι χρειάζεται για να έχουμε μεγάλα ποσοστά ατόμων που έκαναν δίαιτα και μένουν για πολλά χρόνια σε σταθερό βάρος. Οι χειρουργικές παρεμβάσεις φαίνεται να έχουν καλά ποσοστά διατήρησης του αποτελέσματος αλλά και επιπλοκές».

Πηγή:Τα Νέα

Οξειδωτικό στρες: ένας όρος που όλοι μας έχουμε ακούσει ή διαβάσει αλλά λίγοι γνωρίζουμε τι ακριβώς είναι. Πρόκειται για μία κατάσταση κατά την οποία το σώμα μας, υπό την επίδραση επιβαρυντικών παραγόντων όπως είναι το άγχος και οι έντονοι ρυθμοί της καθημερινότητας, οι περιβαλλοντικοί ρύποι και η έκθεση στην υπεριώδη ακτινοβολία, υπερπαράγει ελεύθερες ρίζες.

Παρότι οι ελεύθερες ρίζες αποτελούν φυσιολογικά προϊόντα του μεταβολισμού, όταν παράγονται σε τόσο υψηλές ποσότητες στρέφονται κατά των ίδιων μας των κυττάρων με αποτέλεσμα να τους προκαλούν φθορές και να επισπεύδουν τη γήρανση του οργανισμού και την εκδήλωση χρόνιων νοσημάτων.

Ποια είναι η λύση; Ένα διαιτολόγιο πλούσιο σε αντιοξειδωτικά συστατικά, τους φυσικούς συμμάχους μας ενάντια στην οξειδωτική βλάβη. Εκτός όμως από τρόφιμα, όπως είναι τα λαχανικά, τα φρούτα, το ελαιόλαδο και τα όσπρια, αντιοξειδωτικά βρίσκουμε σε υψηλές περιεκτικότητες και σε αγαπημένα μας ποτά και ροφήματα, όπως το κακάο. Ας δούμε λοιπόν, εκτός από το να καταπραΰνουν τη δίψα μας, πως συνεισφέρει σημαντικά και στην καθημερινή αντιοξειδωτική μας προστασία.

Ιστορικά ντοκουμέντα αποκαλύπτουν ότι το κακάο χρησιμοποιούνταν για θεραπευτικούς σκοπούς από τον καιρό των αρχαίων Μάγια και των Αζτέκων, αλλά και μέχρι την είσοδό του στην Ευρώπη την περίοδο του Μεσαίωνα. Πιθανότατα οι ευεργετικές για την υγεία ιδιότητές του να οφείλονται στα φλαβονοειδή που περιέχει (κυρίως κατεχίνη και επικατεχίνη). Το ρόφημα του κακάο μπορεί λοιπόν να αποτελέσει έναν γευστικότατο τρόπο να προσλάβουμε πολύτιμα αντιοξειδωτικά, εφ’ όσον φυσικά δώσουμε προσοχή στη μέθοδο παρασκευής και στην προσθήκη επιπλέον συστατικών (ζάχαρη και γάλα), για να μην αυξήσουμε πολύ το θερμιδικό του περιεχόμενο.

ΠΗΓΗ: iatronet.gr

Τι συμβαίνει στο στόμα μας και τι θα μπορούσαμε να κάνουμε για να διώξουμε…

το κάψιμο από πχ μία καυτερή πιπεριά;

Αν το σκεφτείτε, είναι περίεργο φαινόμενο. Στην ουσία, το κάψιμο από καυτερές πιπεριές, σκόρδα, κλπ, βασίζεται σε μία ουσία που «ξεγελάει» τον οργανισμό μας.

Δεν θα αναλύσουμε σε βάθος, θα δούμε τι συμβαίνει απλά, όμορφα και κατανοητά!

Γιατί νιώθουμε κάψιμο;

Σε κάθε σημείο του σώματός μας έχουμε νεύρα. Αυτά τα νεύρα ουσιαστικά είναι αισθητήρια και ειδοποιούν τον εγκέφαλο αν υπάρξουν τυχόν επικίνδυνα φαινόμενα στην κάθε περιοχή του σώματός μας. Ο εγκέφαλος δέχεται το σήμα αυτό σαν πόνο, γι’ αυτό και πονάμε στην περιοχή που διεγέρθηκαν τα νεύρα.

Αυτά τα νεύρα διεγείρονται είτε σε ακραίες θερμοκρασίες, είτε σε έντονες μηχανικές διεγέρσεις όπως είναι το τσίμπημα, το κόψιμο, κλπ, είτε σε επικίνδυνες για το δέρμα χημικές ουσίες.

Οπότε αυτό που συμβαίνει είναι το εξής:

Οι καυτερές πιπεριές, τα σκόρδα, κλπ, έχουν μέσα τους μία χημική ουσία που δεν είναι επικίνδυνη για το δέρμα ή τον οργανισμό.

Όμως αυτή η ακίνδυνη ουσία, μπερδεύει τα νεύρα και αυτά διεγείρονται, προειδοποιώντας, ας το πούμε έτσι απλά, τον εγκέφαλο ότι ήρθαν σε επαφή με επικίνδυνη χημική ουσία.

Έτσι, νιώθουμε κάψιμο σαν το κάψιμο που θα είχαμε από πχ αν πίναμε κεζάπ!

Γιατί όμως δεν καιγόμαστε στα χέρια αλλά μόνο στο στόμα, στα μάτια, κλπ;

Να αναφέρουμε πως τα νεύρα σε διάφορα σημεία του σώματος, έχουν διαφορετική ευαισθησία, ανάλογα με την περιοχή.

Σε περιοχές που είναι πιο ευαίσθητες, τα νεύρα είναι εξίσου πιο ευαίσθητα.

Έτσι, αν πιάσουμε το εσωτερικό μίαςκαυτερής πιπεριάς, δεν αντιλαμβάνονται τα νεύρα των χεριών αυτή τη χημική ουσία που μεταφέρουν πάνω τα χέρια μας, λόγω της μειωμένης ευαισθησίας τους.

Αν όμως αγγίξουμε τα μάτια μας, με τα χέρια που έχουν πάνω τους τη χημική ουσία, τότε τα νεύρα των ματιών διεγείρονται και νιώθουμε κάψιμο.

Επειδή τα νεύρα στην περιοχή των ματιών είναι ακόμα πιο ευαίσθητα από αυτά του στόματός μας, μπορεί να δημιουργηθεί κοκκινίλα ή ακόμα και πρήξιμο του ματιού. Αυτά τα φαινόμενα είναι καθαρό αποτέλεσμα άμυνας του οργανισμού μας, σε μία χημική ουσία που θεωρεί επικίνδυνη, που στην ουσία δεν είναι! Κάτι σαν την αλλεργία δηλαδή!

Γιατί το κάψιμο δεν είναι στιγμιαίο και είναι παρατεταμένο;

Όταν καούμε, η ουσία αυτή μένει προσκολλημένη πχ στο στόμα μας, με αποτέλεσμα να γίνονται αυτά που προαναφέραμε. Τρώγοντας όμως κι άλλες τροφές, σταδιακά διώχνουν και συμπαρασύρουν την ουσία αυτή στο στομάχι.

Για να καταλάβετε αυτό με την προσκόλληση, αυτή η χημική ουσία είναι σαν ένα είδος λαδιού.

Σκεφτείτε, το λάδι προσκολλάει με τρόπο που δεν μπορούμε να το διώξουμε εύκολα από πχ τα χέρια μας. Αυτό συμβαίνει και εδώ.

Έτσι, σταδιακά τα νεύρα νιώθουν την ουσία να μειώνεται και μειώνεται αντίστοιχα και η διέγερσή τους, μέχρι που όταν εκλείψει, ας το πούμε απλά, ησυχάζουν. Τότε νιώθουμε το κάψιμο να έχει σταματήσει ολοκληρωτικά.

Πως διώχνουμε το κάψιμο αποτελεσματικά;

Όπως αναφέραμε λίγο πριν, αυτή η ουσία έχει τις ίδιες ιδιότητες με το λάδι. Προσκολλάται και δεν φεύγει εύκολα.

Αντίστοιχα με το λάδι, την ουσία αυτή δεν μπορεί να τη διώξει το νερό! Το νερό το μόνο που κάνει, είναι να δροσίζει ας το πούμε προσωρινά την «καμμένη» περιοχή, απαλύνοντας τον πόνο για λίγο, χωρίς όμως καμία εξέλιξη στην αποβολή της ουσίας αυτής!

Οι πιο αποτελεσματικοί μέθοδοι είναι να:

1) φάτε ψωμί

Το ψωμί απορροφά και διώχνει την ουσία αυτή, όπως ακριβώς κάνει και με το λάδι!

2) πιείτε γάλα

Το γάλα περιέχει μία ουσία που λέγεται καζεΐνη, και αυτή θα διώξει αποτελεσματικά τη χημική ουσία!

Δοκιμάστε και θα μας θυμηθείτε, καλές μάσες!

ΠΗΓΗ:coolweb.gr

Υλικά για 4-6 άτομα

500 γρ. Μοσχαρίσιος κιμάς

2 κρεμμύδια ψιλοκομμένα

1 σκόρδο ψιλοκομμένο

1  κουτ. τοματάκι ψιλοκομμένο

½ φλυτζ. τσαγιού κεφαλοτύρι τριμμένο

αλάτι, πιπέρι, πιπέρι κόκκινο γλυκό

μαϊδανός ψιλοκομμένος

½ λίτρο νερό

Τρόπος εκτέλεσης

Σε μια κατσαρόλα σωτάρουμε με λίγο λάδι.το κρεμμύδι και το σκόρδο.

Προσθέτουμε τον κιμά , αλατοπιπερώνουμε και σωτάρουμε καλά και τον κιμά..

Προσθέτουμε το τοματάκι , το νερό και αφήνουμε να βράσει για 20-30 λεπτά ακόμη.

Τέλος διορθώνουμε το αλατοπίπερο και αποσσύρουμε από την φωτιά.

Κατά το σερβίρισμα στα ζυμαρικά   προσθέτουμε τον μαιδανό  και το τριμμένο κεφαλοτύρι.

Χρόνος  προετοιμασίας 30-40 λεπτά

Από τον chef

Tάσο Ανδρεάδη

Αν σας άρεσε αυτό που διαβάσατε παρακαλώ κάντε το share ευχαριστώ πολύ.

Υλικά για 4-6 άτομα

2 κρεμμύδια ξερά ψιλοκομμένα

1 σκόρδο ψιλοκομμένο

1 συσκ. τοματάκι ψιλοκομμένο

αλάτι, πιπέρι, ζάχαρη

1 συσκ. τόνου σε νερό

λίγο λάδι

Τρόπος εκτέλεσης

Στραγγίζουμε τον τόνο για να φύγει το νερό.

Σε μια κατσαρόλα με λίγο λάδι σωτάρουμε το κρεμμύδι με το σκόρδο, προσθέτουμε το τοματάκι , το νερό , την ζάχαρη, αλατοπιπερώνουμε και αφήνουμε να βράσει για 10 λεπτά περίπου.

Λίγο πριν αποσύρουμε από την φωτιά προσθέτουμε τον τόνο στην σάλτσα και βράζουμε για 1-2 λεπτά ανακατεύοντας με προσοχή.

Σερβίρουμε την σάλτσα επάνω από τα μακαρόνια .

Χρόνος προετοιμασίας  25  με 20 λεπτά περίπου

Από τον chef

Tάσο Ανδρεάδη

Αν σας άρεσε αυτό που διαβάσατε παρακαλώ κάντε το share ευχαριστώ πολύ.

Υλικά για  4 άτομα

Για την σαλάτα

2-3  ρίζες σαλάτα γαλλική (σγουρή, iceberg  ή άλλα μαρουλοειδή)

2 φιλέτα κοτόπουλου (ψημένα στο grill ή στο τηγάνι και κομμένα σε λωρίδες)

1 κόκκινη πιπεριά ψιλοκομμένη

λίγα κρουτόν

λίγη παρμεζάνα σε φλούδες

αλάτι, φρεσκοτριμμένο πιπέρι σε κόκκους

προαιρετικά

(τσένταρ τριμμένο, φέτες μπέικον ψημένες, καλαμπόκι σπυρί βρασμένο κ.ά)

το ceasars  dressing  του φοιτητή

2 κουτ. μαγιονέζα

χυμός από ένα λεμόνι

1 κουτ. σούπας κοφτό μουστάρδα

λίγο ηλιέλαιο

αλάτι , πιπέρι , πολύ λίγη ζάχαρη

Τρόπος εκτέλεσης

για το dressing

 Βάζουμε στο multi  όλα τα υλικά μαζί και τα χτυπάμε πολύ καλά. Διορθώνουμε το αλατοπίπερο.

κάνουμε μια σύνθεση με τα υλικά της αρεσκείας μας.

Τα φιλέτα κοτόπουλου τα προσθέτουμε ζεστά .

Περιχύνουμε το dressing επάνω από την σαλάτα και τέλος συμπληρώνουμε τις φλούδες παρμεζάνας κατά το σερβίρισμα.

Χρόνος προετοιμασίας  15-20 λεπτά

Από τον chef

Tάσο Ανδρεάδη

Αν σας άρεσε αυτό που διαβάσατε παρακαλώ κάντε το share ευχαριστώ πολύ.

Υλικά για ένα κέικ

250 γρ. βούτυρο

1 ½ φλυτζ. ζάχαρη

1 γιαούρτι αγελαδινό (κεσεδάκι)

4 αυγά

1 farin up

50-70 gr. Κουβερτούρα σπασμένη σε μικρά κομμάτια

ξύσμα  και χυμός από ένα πορτοκάλι

2  βανίλιες

Τρόπος εκτέλεσης

Βουτυρώνουμε μια φόρμα για κέικ .

σε ένα μεγάλο μπολ ανακατεύουμε με το μιξερ το βούτυρο (θερμοκρασία δωματίου) με την ζάχαρη .

Προσθέτουμε τα αυγά και συνεχίζουμε το ανακάτεμα

συμπληρώνοντας  το γιαούρτι , τις  βανίλιες, τον χυμό και το ξύσμα πορτοκαλιού, το φαριν  απ  και λίγο αλάτι.

Τέλος ρίχνουμε στο μίγμα τα κομματάκια σοκολάτας και ανακατεύουμε απαλά με μια ξύλινη κουτάλα.

Ψήνουμε το κέικ στους 170° C  για 50 με 55 λεπτά.

Χρόνος προετοιμασίας  70 λεπτά

Από τον chef

Tάσο Ανδρεάδη

Αν σας άρεσε αυτό που διαβάσατε παρακαλώ κάντε το share ευχαριστώ πολύ.

Νέα έρευνα από το πανεπιστήμιο της Louisiana αποκαλύπτει ότι το μαύρο ρύζι περιέχει τα ευεργετικά για την υγεία αντιοξειδωτικά ανθοκυανίνες, συστατικά παρόμοια με αυτά που βρίσκονται σε βατόμουρα και μούρα.

«Μια κουταλιά μαύρου ρυζιού περιέχει περισσότερα ευεργετικά για την υγεία αντιοξειδωτικά από ό, τι περιέχονται σε μια κουταλιά βατόμουρα, αλλά με λιγότερη ζάχαρη και περισσότερες φυτικές ίνες και βιταμίνη Ε», δήλωσε ειδικός, από το πανεπιστήμιο της Louisiana. «Αν, λοιπόν, τα μούρα χρησιμοποιούνται για την ενίσχυση της υγείας, γιατί να μη χρησιμοποιείται με τον ίδιο τρόπο και το μαύρο ρύζι;».

Σύμφωνα με τον επικεφαλής της μελέτης το μαύρο ρύζι είναι πλούσιο στα αντιοξειδωτικά ανθοκυανίνες, ουσίες που βοηθούν στην καταπολέμηση του καρκίνου, των καρδιακών παθήσεων και άλλων προβλημάτων υγείας.

Πολλές μελέτες έχουν δείξει ότι αυτά τα αντιοξειδωτικά μπορούν να μειώσουν τα επίπεδα της «κακής» χοληστερόλης στο αίμα.

Το πιο ευρέως παραγόμενο παγκοσμίως ρύζι είναι το καστανό. Όταν το ρύζι αλέθεται, αφαιρείται ο πράσινος φλοιός από κάθε κόκκο μέχρι να γίνει καφέ. Το άσπρο ρύζι παράγεται όταν το ρύζι είναι αλεσμένο περισσότερο από ό, τι γίνεται με το καφέ ρύζι.

Στην Ασία το μαύρο ρύζι χρησιμοποιείται κυρίως για τη διακόσμηση τροφίμων, ζυμαρικών, σούσι και πουτίγκας.

ΠΗΓΗ: nutrtimed.gr

Με κοινή απόφαση των υπουργών Υγείας και Ανάπτυξης από τις 30 Ιανουαρίου το γάλα για βρέφη ως έξι μηνών δεν θα πωλείται αποκλειστικά και μόνο στα φαρμακεία όπως συνέβαινε έως τώρα αλλά ελεύθερα σε όλη την αγορά. Στη σχετική ανακοίνωση τα δύο υπουργεία αναφέρουν ότι μπαίνει τέλος σε έναν αναχρονιστικό κανονισμό που αύξανε κατά πολύ το κόστος για τους καταναλωτές.

Στόχος είναι να μειωθούν οι τιμές των συγκεκριμένων προϊόντων καθώς με βάση έρευνα που πραγματοποιήθηκε το προηγούμενο διάστημα, διαπιστώθηκε ότι οι τιμές στα συγκεκριμένα παρασκευάσματα κινούνταν σε αδικαιολόγητα υψηλότερα επίπεδα σε σύγκριση με τις αντίστοιχες τιμές των παρασκευασμάτων 2ης (6-12 μηνών) και 3ης (1 έτους και άνω) βρεφικής ηλικίας, τα οποία διατίθενται ελεύθερα στην αγορά.

ΠΗΓΗ: iatropedia.gr