Σε ποιο ύψος θα φτάσει το παιδί μας εξαρτάται από διάφορους παράγοντες. Οι πιο σημαντικοί είναι η κληρονομικότητα και το φύλο. Υπάρχουν όμως και άλλοι σημαντικοί παράγοντες στους οποίους μπορούμε να παρέμβουμε ώστε να εξασφαλίσουμε το μέγιστο δυνατό ύψος. Συγκεκριμένα η διατροφή, η άσκηση, ο ύπνος και η κατάσταση υγείας είναι παράγοντες που προσδιορίζουν σε ποιο ύψος θα σταματήσει η ανάπτυξη. Έτσι ενώ δεν υπάρχουν μαγικοί τρόποι που μπορούν να αυξήσουν το ύψος πέραν από το γενετικά καθορισμένο, σίγουρα η έλλειψη κάποιων τροφίμων, η μειωμένη φυσική δραστηριότητα, ο ανεπαρκής ύπνος και ο μη τακτικός έλεγχος της υγείας μπορεί να αναστείλει την ανάπτυξη με αποτέλεσμα να μη φτάσει το παιδί μας στο μέγιστο δυνατό ύψος.

 Οι συμβουλές που μπορούμε να ακολουθήσουμε για να πετύχουμε το μέγιστο δυνατό ύψος για το παιδί μας είναι:

 Σωστή διατροφή: Οι βιταμίνες και τα ιχνοστοιχεία παίζουν σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη του παιδιού. Έτσι χρειάζεται διατροφή πλούσια σε γαλακτοκομικά, φρούτα και λαχανικά. Συγκεκριμένα:

Η βιταμίνη C παίζει σημαντικό ρολό στην ανάπτυξη και επιδιόρθωση των οστών και του συνδετικού ιστού που στηρίζουν τη σπονδυλική στήλη. Πηγές : πορτοκάλι , λεμόνι, γκρέιπφρουτ, ντομάτα, ανανάς, ακτινίδιο, πιπεριές.

Το β-καροτένιο είναι σημαντικό για την οστική ανάπτυξη, γιατί μετατρέπεται σε βιταμίνη Α η οποία βοήθα στη διατήρηση φυσιολογικής ανάπτυξης και σχηματισμού των οστών. Πηγές: σπανάκι, καρότο, κολοκυθάκια, βερίκοκα, πράσινη πιπεριά.

Η βιταμίνη D είναι απαραίτητη για τη σκελετική ανάπτυξη και αναδόμηση των οστών. Η έλλειψή της κάνει τα οστά εύθραυστα και λεπτά. Επίσης είναι απαραίτητη για την απορρόφηση του ασβεστίου και την εναπόθεσή του στα οστά. Η καλύτερη πηγή της είναι η μικρή και συχνή έκθεση στον ήλιο.

Το ασβέστιο χρειάζεται για την ανάπτυξη αλλά και διατήρηση των οστών. Μελέτες έχουν δείξει ότι τα παιδιά που προσλαμβάνουν περισσότερο ασβέστιο έχουν μεγαλύτερη οστική ανάπτυξη από αυτά που έχουν χαμηλή κατανάλωση πηγών ασβεστίου. Πηγές: γάλα, γιαούρτι, σαρδέλες, σπανάκι, τυρί.

O Ψευδάργυρος είναι απαραίτητος για τη σωστή σύνθεση των πρωτεϊνών και για την ανάπτυξη. Η ανεπάρκειά του συνδέεται με μείωση του ρυθμού ανάπτυξης. Πηγές: κόκκινο κρέας, τυρί, ξηροί καρποί, πατάτα, γαλόπουλα, ταχίνι, μαύρη σοκολάτα.

Οι πρωτεΐνες χρειάζονται για τη στήριξη και δόμηση του μυοσκελετικό συστήματος. Πηγές: κρέας, ψάρι , κοτόπουλο, αβγό, γάλα, γιαούρτι, όσπρια, ξηροί καρποί.

Επαρκής ύπνος τη σωστή ώρα: Κατά τη διάρκεια του ύπνου εκκρίνεται η αυξητική ορμόνη η όποια είναι υπεύθυνη για την επιμήκυνση των οστών του σκελετού. Η έκκρισή της όμως γίνεται συγκεκριμένη ώρα στον οργανισμό, έτσι σημασία δεν έχει μόνο η διάρκεια του ύπνου αλλά και η ώρα. Συγκεκριμένα ο ύπνος πρέπει να έχει διάρκεια 10-12 ώρες και να ξεκινά κατά τις 8- 9 μμ.

 Σωματική άσκηση: Η σωματική άσκηση ενδυναμώνει το μυοσκελετικό σύστημα και επιμηκύνει τα οστά. Τα αθλήματα όπως η κολύμβηση, το μπάσκετ, το τρέξιμο και οι γενικά διατακτικές ασκήσεις ενδυναμώνουν τους μυς που στηρίζουν το σκελετικό σύστημα και βοηθούν στην επιμήκυνση των οστών. Γενικά, η φυσική δραστηριότητα αυξάνει το μεταβολισμό, βελτιώνει την κορμοστασιά και δυναμώνει τον οργανισμό. Υπάρχουν όμως και ορισμένα αθλήματα όπως η ενόργανη γυμναστική, τα βάρη και το μπαλέτο, που μπορεί να καταστείλουν την ανάπτυξη, έτσι καλό είναι να αποφεύγονται τέτοιου είδους ασκήσεις έως την ενηλικίωση του παιδιού.

Προληπτικός ιατρικός έλεγχος: Υπάρχουν διάφορες παθήσεις όπως σύνδρομο Turner, παθήσεις ενδοκρινολογικού συστήματος (μειωμένη έκκριση αυξητικής ορμόνης), υποθυρεοειδισμός, γιγαντισμός, νανισμός κ.α. που μπορούν να καταστείλουν την ανάπτυξη. Έτσι είναι σημαντικό εάν παρατηρήσουμε αργή σωματική ανάπτυξη στο παιδί μας να απευθυνθούμε σε ειδικό και να κάνουμε τις απαραίτητες εξετάσεις ώστε το τυχόν πρόβλημα να μπορεί να αντιμετωπιστεί εγκαίρως και να επιτευχτεί το μέγιστο δυνατό ύψος.

ΠΗΓΗ: iatronet.gr

Όλο και περισσότερα επιστημονικά ευρήματα συνδέουν χαρακτηριστικά της προσωπικότητας και συνήθειες με την παχυσαρκία.

 Αρκετές έρευνες έχουν δείξει ότι τα ίδια μέρη του εγκεφάλου που ελέγχουν το στρες και τα συναισθήματα κυβερνούν επίσης την όρεξη, ενώ οι πρώιμες εμπειρίες της ζωής έχει βρεθεί ότι θέτουν το υπόβαθρο της υπερφαγίας αργότερα.

 Μια μελέτη από το Εθνικό Ινστιτούτο για τη Γήρανση των ΗΠΑ, η οποία δημοσιεύθηκε πέρυσι τον Ιούλιο στην επιθεώρηση «Journal of Personality and Social Psychology», συνέκρινε τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας και τον Δείκτη Μάζας Σώματος σε 2.000 κατοίκους της Βαλτιμόρης άνω των 50 ετών.

 Οσοι είχαν υψηλό βαθμό στην τάση να βιώνουν εύκολα αρνητικά συναισθήματα και χαμηλό βαθμό στην οργάνωση και την πειθαρχία είχαν τις περισσότερες πιθανότητες να είναι υπέρβαροι και παχύσαρκοι.

 Η παρορμητικότητα επίσης συνδεόταν άμεσα με την παχυσαρκία, καθώς όσοι ήταν πιο παρορμητικοί ζύγιζαν κατά μέσο όρο 11 κιλά περισσότερο από αυτούς που ήταν λιγότερο παρορμητικοί. Οσοι βαθμολογούσαν οι ίδιοι χαμηλά τους εαυτούς τους στην ικανότητα να αντλούν ευχαρίστηση από τη ζωή είχαν τις περισσότερες πιθανότητες να πάρουν βάρος καθώς μεγάλωναν σε ηλικία.

 Εν τούτοις, παλαιότερη μελέτη (του 2003) από το Πανεπιστήμιο του Γκέτεμποργκ στη Σουηδία, η οποία είχε δημoσιευθεί στην επιθεώρηση «International Journal of Obesity and related Metabolic Disorders», είχε καταλήξει ότι δεν υπάρχει ένα γενικό προφίλ προσωπικότητας του παχύσαρκου ανθρώπου και πως χρειάζεται περισσότερη έρευνα για τα αυξημένα επίπεδα παρορμητικότητας που είχαν βρεθεί κυρίως στους άνδρες παχύσαρκους.

 «Δεν υπάρχει απόδειξη ότι η παχυσαρκία σχετίζεται με συγκεκριμένη διαταραχή προσωπικότητας», λέει ο ψυχίατρος Φραγκίσκος Γονιδάκης, από το Τμήμα Διατροφικών Διαταραχών της Α’ Ψυχιατρικής Κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών.

 «Η υποομάδα των παχύσαρκων που είναι και υπερφάγοι (binge eaters) φαίνεται να έχουν αρκετά συχνά αποφευκτικά και εξαρτητικά στοιχεία στην προσωπικότητά τους. Δηλαδή, αποφεύγουν καταστάσεις που προκαλούν αρνητικά συναισθήματα, με αποτέλεσμα να μη μαθαίνουν πώς αντιμετωπίζονται τα συναισθήματα αυτά και να μην αφήνουν τον εαυτό τους να εκτίθεται σε καταστάσεις που πιστεύουν ότι θα τους προκαλέσουν άγχος ή φόβο (συνήθως αποφεύγουν νέες καταστάσεις και επιτεύγματα).

 »Επίσης, μεταφέρουν σε κάποιον άλλο τις αποφάσεις για τη ζωή τους και είναι έτοιμοι να κάνουν τα πάντα προκειμένου να μείνουν προσκολλημένοι σε αυτή τη σχέση».

 H προσωπικότητα καθορίζει πάντως την επιτυχία ενός προγράμματος αδυνατίσματος. «Φαίνεται ότι μπορεί να υπάρχουν χαρακτηριστικά (traits) της προσωπικότητας που σχετίζονται με την επιτυχία στην προσπάθεια αντιμετώπισης της παχυσαρκίας» επισημαίνει ο κ. Γονιδάκης.

 «Μια πρόσφατη έρευνα, από το Τμήμα Ψυχοσωματικής Ιατρικής του Τεχνικού Πανεπιστημίου του Μονάχου στη Γερμανία, η οποία δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση “Behavioral Medicine” τον Οκτώβριο του 2011 έδειξε ότι τα άτομα που ανέφεραν ότι ήταν πιο κοινωνικά και εξωστρεφή είχαν μεγαλύτερη πιθανότητα να βελτιωθούν από το διαιτητικό πρόγραμμα».

 Η σύνδεση συναισθημάτων και φαγητού πιθανώς αρχίζει από την πολύ μικρή ηλικία. Σε μελέτη σε 977 παιδιά, η οποία δημοσιεύθηκε τον περασμένο μήνα στην επιθεώρηση «Pediatrics», βρέθηκε ότι τα νήπια που είχαν συναισθηματική σχέση χαμηλής ποιότητας με τη μητέρα τους είχαν περισσότερες από διπλάσιες πιθανότητες να είναι παχύσαρκα στα 15 τους σε σύγκριση με αυτά που είχαν στενότερη σχέση.

 «Για τη διαταραχή κρίσεων υπερφαγίας (binge eating disorder) η υπόθεση είναι ότι το άτομο δυσκολεύεται να διαχειριστεί (να αντέξει και να ρυθμίσει) αρνητικά συναισθήματα θυμού, απογοήτευσης, κούρασης, κενού» εξηγεί ο κ. Γονιδάκης. «Το αποτέλεσμα είναι να χρησιμοποιεί το φαγητό για να ανταμείβει, καθησυχάζει και ευχαριστεί τον εαυτό του, γεγονός που σε δεύτερο χρόνο τον κάνει να νιώθει ενοχές, επιδεινώνει την αυτοπεποίθησή του και τον οδηγεί στο επόμενο επεισόδιο (φαύλος κύκλος)».

Οι επιρρεπείς τύποι

 Οι επιστήμονες έχουν εντοπίσει κάποιους τύπους συμπεριφοράς του σύγχρονου ανθρώπου που οδηγούν στο αυξημένο βάρος. Εκείνος που είναι «εθισμένος» στο έντονο στρες, εκείνος που κοιμάται λίγες ώρες και ο απρόσεκτος (που τρώει ενώ εργάζεται, οδηγεί, βλέπει τηλεόραση κ.λπ.) έχουν βρεθεί περισσότερο επιρρεπείς στην παχυσαρκία.

 «Το στρες (με άγχος, αϋπνία και πολλές ώρες εργασίας) είναι ερέθισμα που οδηγεί τον εγκέφαλο να δώσει την εντολή για λήψη τροφής» σχολιάζει ο κ. Γονιδάκης. «Το σώμα μας διαμορφώθηκε εξελικτικά όταν το στρες σήμαινε φυσικό και όχι ψυχολογικό κίνδυνο και άρα μεγαλύτερη ανάγκη για κατανάλωση ενέργειας – θερμίδων».

 Ενας από τους καλύτερους τρόπους για να αντιμετωπίσει κανείς το έντονο στρες και να μειώσει την αυξημένη κορτιζόλη που αυτό προκαλεί (και η οποία με τη σειρά της ευνοεί την παχυσαρκία, ιδίως στην περιοχή της κοιλιάς), είναι η άσκηση, σύμφωνα με τον ψυχολόγο Σούζαν Αλμπερς, συγγραφέα του βιβλίου «50 τρόποι να καταπραΰνετε τον εαυτό σας χωρίς φαγητό».

 Εάν άλλωστε συνηθίζετε να τρώτε γράφοντας στον υπολογιστή ή βλέποντας την αγαπημένη σας ταινία στην τηλεόραση, θα πρέπει να το ξανασκεφθείτε. «Ο άνθρωπος που δεν εστιάζεται στο φαγητό, γιατί κάνει πολλά πράγματα μαζί (multi-tasking), αργεί να πάρει ή δεν αξιολογεί το μήνυμα του κορεσμού (π.χ. τρώω ώσπου να τελειώσει το έργο, όχι μέχρι να χορτάσω)» τονίζει ο κ. Γονιδάκης.

 Και ο Μπράιαν Γουόνσκιν, ειδικός στη διατροφή και την καταναλωτική συμπεριφορά στο Πανεπιστήμιο Κορνέλ στις ΗΠΑ, ο οποίος έγραψε το βιβλίο «Απρόσεκτο φαγητό: Γιατί τρώμε περισσότερο από όσο νομίζουμε», αναφέρει ότι «οτιδήποτε αποσπά την προσοχή μας από το φαγητό μάς κάνει να τρώμε πολύ χωρίς να το ξέρουμε».

 Από την άλλη, ο οργανισμός όσων κοιμούνται λίγο – ακόμα και εάν είναι υγιείς – χρησιμοποιεί το σάκχαρο του αίματός τους σαν να είναι διαβητικοί, σύμφωνα με έρευνες από το Πανεπιστήμιο του Σικάγου. Οσοι ξενυχτούν συνηθίζουν να τσιμπάνε ανθυγιεινά σνακ μέσα στη νύχτα, σύμφωνα με το «σύνδρομο του νυχτερινού φαγητού» που έχει συσχετισθεί με την παχυσαρκία και τον διαβήτη.

Οι παρεμβάσεις

 Είναι λοιπόν απαραίτητο για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας να λαμβάνεται υπόψη και η προσωπικότητα του παχύσαρκου; Χρειάζεται η συμβολή ειδικού της ψυχικής υγείας;

 «Ο ειδικός της ψυχικής υγείας είναι απολύτως απαραίτητος αν ο παχύσαρκος ασθενής είναι υπερφάγος και σημαντικός αν δεν είναι υπερφάγος» απαντά ο κ. Γονιδάκης. «Η προσπάθεια της δίαιτας ή μια επεμβατική λύση της παχυσαρκίας είναι μια σημαντική αλλαγή στη ζωή και τις συνήθειες του ατόμου και αυτό πολλές φορές χρειάζεται ψυχολογική επεξεργασία και στήριξη. Η προσωπικότητα του ασθενούς γενικά πρέπει να λαμβάνεται υπόψη σε οποιαδήποτε χρόνια πάθηση (π.χ. διαβήτης, καρδιοπάθεια), γιατί σχετίζεται με τη συμμόρφωση στις ιατρικές οδηγίες».

 Πόσο αποτελεσματικές είναι οι ψυχιατρικές παρεμβάσεις στην παχυσαρκία; «Η προσωπικότητα είναι ένα σύνολο συμπεριφορών και πεποιθήσεων» λέει ο κ. Γονιδάκης. «Η τροποποίηση κάποιων συνηθειών μπορεί να διευκολύνει τη θεραπεία της παχυσαρκίας και εκεί εντοπίζεται και ο ρόλος του ειδικού της ψυχικής υγείας.

 «Γενικά, οι παρεμβάσεις όμως για την παχυσαρκία δεν είναι ούτε ιδιαίτερα αποτελεσματικές ούτε ανθεκτικές στο πέρασμα του χρόνου και μάλλον πρέπει να συνεχίζονται για πολύ καιρό. Πρακτικά δεν ξέρουμε τι χρειάζεται για να έχουμε μεγάλα ποσοστά ατόμων που έκαναν δίαιτα και μένουν για πολλά χρόνια σε σταθερό βάρος. Οι χειρουργικές παρεμβάσεις φαίνεται να έχουν καλά ποσοστά διατήρησης του αποτελέσματος αλλά και επιπλοκές».

Πηγή:Τα Νέα

Οξειδωτικό στρες: ένας όρος που όλοι μας έχουμε ακούσει ή διαβάσει αλλά λίγοι γνωρίζουμε τι ακριβώς είναι. Πρόκειται για μία κατάσταση κατά την οποία το σώμα μας, υπό την επίδραση επιβαρυντικών παραγόντων όπως είναι το άγχος και οι έντονοι ρυθμοί της καθημερινότητας, οι περιβαλλοντικοί ρύποι και η έκθεση στην υπεριώδη ακτινοβολία, υπερπαράγει ελεύθερες ρίζες.

Παρότι οι ελεύθερες ρίζες αποτελούν φυσιολογικά προϊόντα του μεταβολισμού, όταν παράγονται σε τόσο υψηλές ποσότητες στρέφονται κατά των ίδιων μας των κυττάρων με αποτέλεσμα να τους προκαλούν φθορές και να επισπεύδουν τη γήρανση του οργανισμού και την εκδήλωση χρόνιων νοσημάτων.

Ποια είναι η λύση; Ένα διαιτολόγιο πλούσιο σε αντιοξειδωτικά συστατικά, τους φυσικούς συμμάχους μας ενάντια στην οξειδωτική βλάβη. Εκτός όμως από τρόφιμα, όπως είναι τα λαχανικά, τα φρούτα, το ελαιόλαδο και τα όσπρια, αντιοξειδωτικά βρίσκουμε σε υψηλές περιεκτικότητες και σε αγαπημένα μας ποτά και ροφήματα, όπως το κακάο. Ας δούμε λοιπόν, εκτός από το να καταπραΰνουν τη δίψα μας, πως συνεισφέρει σημαντικά και στην καθημερινή αντιοξειδωτική μας προστασία.

Ιστορικά ντοκουμέντα αποκαλύπτουν ότι το κακάο χρησιμοποιούνταν για θεραπευτικούς σκοπούς από τον καιρό των αρχαίων Μάγια και των Αζτέκων, αλλά και μέχρι την είσοδό του στην Ευρώπη την περίοδο του Μεσαίωνα. Πιθανότατα οι ευεργετικές για την υγεία ιδιότητές του να οφείλονται στα φλαβονοειδή που περιέχει (κυρίως κατεχίνη και επικατεχίνη). Το ρόφημα του κακάο μπορεί λοιπόν να αποτελέσει έναν γευστικότατο τρόπο να προσλάβουμε πολύτιμα αντιοξειδωτικά, εφ’ όσον φυσικά δώσουμε προσοχή στη μέθοδο παρασκευής και στην προσθήκη επιπλέον συστατικών (ζάχαρη και γάλα), για να μην αυξήσουμε πολύ το θερμιδικό του περιεχόμενο.

ΠΗΓΗ: iatronet.gr

Τι συμβαίνει στο στόμα μας και τι θα μπορούσαμε να κάνουμε για να διώξουμε…

το κάψιμο από πχ μία καυτερή πιπεριά;

Αν το σκεφτείτε, είναι περίεργο φαινόμενο. Στην ουσία, το κάψιμο από καυτερές πιπεριές, σκόρδα, κλπ, βασίζεται σε μία ουσία που «ξεγελάει» τον οργανισμό μας.

Δεν θα αναλύσουμε σε βάθος, θα δούμε τι συμβαίνει απλά, όμορφα και κατανοητά!

Γιατί νιώθουμε κάψιμο;

Σε κάθε σημείο του σώματός μας έχουμε νεύρα. Αυτά τα νεύρα ουσιαστικά είναι αισθητήρια και ειδοποιούν τον εγκέφαλο αν υπάρξουν τυχόν επικίνδυνα φαινόμενα στην κάθε περιοχή του σώματός μας. Ο εγκέφαλος δέχεται το σήμα αυτό σαν πόνο, γι’ αυτό και πονάμε στην περιοχή που διεγέρθηκαν τα νεύρα.

Αυτά τα νεύρα διεγείρονται είτε σε ακραίες θερμοκρασίες, είτε σε έντονες μηχανικές διεγέρσεις όπως είναι το τσίμπημα, το κόψιμο, κλπ, είτε σε επικίνδυνες για το δέρμα χημικές ουσίες.

Οπότε αυτό που συμβαίνει είναι το εξής:

Οι καυτερές πιπεριές, τα σκόρδα, κλπ, έχουν μέσα τους μία χημική ουσία που δεν είναι επικίνδυνη για το δέρμα ή τον οργανισμό.

Όμως αυτή η ακίνδυνη ουσία, μπερδεύει τα νεύρα και αυτά διεγείρονται, προειδοποιώντας, ας το πούμε έτσι απλά, τον εγκέφαλο ότι ήρθαν σε επαφή με επικίνδυνη χημική ουσία.

Έτσι, νιώθουμε κάψιμο σαν το κάψιμο που θα είχαμε από πχ αν πίναμε κεζάπ!

Γιατί όμως δεν καιγόμαστε στα χέρια αλλά μόνο στο στόμα, στα μάτια, κλπ;

Να αναφέρουμε πως τα νεύρα σε διάφορα σημεία του σώματος, έχουν διαφορετική ευαισθησία, ανάλογα με την περιοχή.

Σε περιοχές που είναι πιο ευαίσθητες, τα νεύρα είναι εξίσου πιο ευαίσθητα.

Έτσι, αν πιάσουμε το εσωτερικό μίαςκαυτερής πιπεριάς, δεν αντιλαμβάνονται τα νεύρα των χεριών αυτή τη χημική ουσία που μεταφέρουν πάνω τα χέρια μας, λόγω της μειωμένης ευαισθησίας τους.

Αν όμως αγγίξουμε τα μάτια μας, με τα χέρια που έχουν πάνω τους τη χημική ουσία, τότε τα νεύρα των ματιών διεγείρονται και νιώθουμε κάψιμο.

Επειδή τα νεύρα στην περιοχή των ματιών είναι ακόμα πιο ευαίσθητα από αυτά του στόματός μας, μπορεί να δημιουργηθεί κοκκινίλα ή ακόμα και πρήξιμο του ματιού. Αυτά τα φαινόμενα είναι καθαρό αποτέλεσμα άμυνας του οργανισμού μας, σε μία χημική ουσία που θεωρεί επικίνδυνη, που στην ουσία δεν είναι! Κάτι σαν την αλλεργία δηλαδή!

Γιατί το κάψιμο δεν είναι στιγμιαίο και είναι παρατεταμένο;

Όταν καούμε, η ουσία αυτή μένει προσκολλημένη πχ στο στόμα μας, με αποτέλεσμα να γίνονται αυτά που προαναφέραμε. Τρώγοντας όμως κι άλλες τροφές, σταδιακά διώχνουν και συμπαρασύρουν την ουσία αυτή στο στομάχι.

Για να καταλάβετε αυτό με την προσκόλληση, αυτή η χημική ουσία είναι σαν ένα είδος λαδιού.

Σκεφτείτε, το λάδι προσκολλάει με τρόπο που δεν μπορούμε να το διώξουμε εύκολα από πχ τα χέρια μας. Αυτό συμβαίνει και εδώ.

Έτσι, σταδιακά τα νεύρα νιώθουν την ουσία να μειώνεται και μειώνεται αντίστοιχα και η διέγερσή τους, μέχρι που όταν εκλείψει, ας το πούμε απλά, ησυχάζουν. Τότε νιώθουμε το κάψιμο να έχει σταματήσει ολοκληρωτικά.

Πως διώχνουμε το κάψιμο αποτελεσματικά;

Όπως αναφέραμε λίγο πριν, αυτή η ουσία έχει τις ίδιες ιδιότητες με το λάδι. Προσκολλάται και δεν φεύγει εύκολα.

Αντίστοιχα με το λάδι, την ουσία αυτή δεν μπορεί να τη διώξει το νερό! Το νερό το μόνο που κάνει, είναι να δροσίζει ας το πούμε προσωρινά την «καμμένη» περιοχή, απαλύνοντας τον πόνο για λίγο, χωρίς όμως καμία εξέλιξη στην αποβολή της ουσίας αυτής!

Οι πιο αποτελεσματικοί μέθοδοι είναι να:

1) φάτε ψωμί

Το ψωμί απορροφά και διώχνει την ουσία αυτή, όπως ακριβώς κάνει και με το λάδι!

2) πιείτε γάλα

Το γάλα περιέχει μία ουσία που λέγεται καζεΐνη, και αυτή θα διώξει αποτελεσματικά τη χημική ουσία!

Δοκιμάστε και θα μας θυμηθείτε, καλές μάσες!

ΠΗΓΗ:coolweb.gr

Νέα έρευνα από το πανεπιστήμιο της Louisiana αποκαλύπτει ότι το μαύρο ρύζι περιέχει τα ευεργετικά για την υγεία αντιοξειδωτικά ανθοκυανίνες, συστατικά παρόμοια με αυτά που βρίσκονται σε βατόμουρα και μούρα.

«Μια κουταλιά μαύρου ρυζιού περιέχει περισσότερα ευεργετικά για την υγεία αντιοξειδωτικά από ό, τι περιέχονται σε μια κουταλιά βατόμουρα, αλλά με λιγότερη ζάχαρη και περισσότερες φυτικές ίνες και βιταμίνη Ε», δήλωσε ειδικός, από το πανεπιστήμιο της Louisiana. «Αν, λοιπόν, τα μούρα χρησιμοποιούνται για την ενίσχυση της υγείας, γιατί να μη χρησιμοποιείται με τον ίδιο τρόπο και το μαύρο ρύζι;».

Σύμφωνα με τον επικεφαλής της μελέτης το μαύρο ρύζι είναι πλούσιο στα αντιοξειδωτικά ανθοκυανίνες, ουσίες που βοηθούν στην καταπολέμηση του καρκίνου, των καρδιακών παθήσεων και άλλων προβλημάτων υγείας.

Πολλές μελέτες έχουν δείξει ότι αυτά τα αντιοξειδωτικά μπορούν να μειώσουν τα επίπεδα της «κακής» χοληστερόλης στο αίμα.

Το πιο ευρέως παραγόμενο παγκοσμίως ρύζι είναι το καστανό. Όταν το ρύζι αλέθεται, αφαιρείται ο πράσινος φλοιός από κάθε κόκκο μέχρι να γίνει καφέ. Το άσπρο ρύζι παράγεται όταν το ρύζι είναι αλεσμένο περισσότερο από ό, τι γίνεται με το καφέ ρύζι.

Στην Ασία το μαύρο ρύζι χρησιμοποιείται κυρίως για τη διακόσμηση τροφίμων, ζυμαρικών, σούσι και πουτίγκας.

ΠΗΓΗ: nutrtimed.gr

Με κοινή απόφαση των υπουργών Υγείας και Ανάπτυξης από τις 30 Ιανουαρίου το γάλα για βρέφη ως έξι μηνών δεν θα πωλείται αποκλειστικά και μόνο στα φαρμακεία όπως συνέβαινε έως τώρα αλλά ελεύθερα σε όλη την αγορά. Στη σχετική ανακοίνωση τα δύο υπουργεία αναφέρουν ότι μπαίνει τέλος σε έναν αναχρονιστικό κανονισμό που αύξανε κατά πολύ το κόστος για τους καταναλωτές.

Στόχος είναι να μειωθούν οι τιμές των συγκεκριμένων προϊόντων καθώς με βάση έρευνα που πραγματοποιήθηκε το προηγούμενο διάστημα, διαπιστώθηκε ότι οι τιμές στα συγκεκριμένα παρασκευάσματα κινούνταν σε αδικαιολόγητα υψηλότερα επίπεδα σε σύγκριση με τις αντίστοιχες τιμές των παρασκευασμάτων 2ης (6-12 μηνών) και 3ης (1 έτους και άνω) βρεφικής ηλικίας, τα οποία διατίθενται ελεύθερα στην αγορά.

ΠΗΓΗ: iatropedia.gr

Όλοι κάποια στιγμή, υποσχεθήκαμε στον εαυτό μας ότι δεν θα ξαναπιούμε τόσο πολύ. Είναι όμως ένας από τους όρκους … στους οποίους δεν μένουμε για πάντα πιστοί. Σε περίπτωση που σηκωθήκατε με ένα κεφάλι «καζάνι» αυτές είναι οι πέντε τροφές που θα σας βοηθήσουν να ξεπεράσετε το hangover.

Σούπα με νουντλς και κοτόπουλο

Οι σούπες ενυδατώνουν, το κοτόπουλο και τα νουντλς είναι εύπεπτα και ευεργετικά για το στομάχι ενώ η εν λόγω σούπα περιέχει και επαρκής ποσότητες αλατιού για να αναπληρώσει την απώλεια των ηλεκτρολυτών που συνοδεύουν την κατανάλωση αλκοόλ.

Σολωμός

Περιέχει βιταμίνη Β6 και τα απαραίτητα Ω3 λιπαρά που έχει ανάγκη ο οργανισμός για τόνωση. Συνοδεύστε με καστανό ρύζι για να αποκατασταθεί η ισορροπία του ζαχάρου στο αίμα.

Φρούτα

Η φρουκτόζη, το φυσικό σάκχαρο που περιέχουν όλα τα φρούτα αποκαθιστά τους χαμένους ηλεκτρολύτες, ισορροπεί τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα και προσφέρει ευεργετικές βιταμίνες.

Αρτοσκευάσματα με τζίντζερ

Το τζίντζερ βοηθά στη σωστή λειτουργία του στομάχου και ρυθμίζει την έκκριση γαστρικών υγρών. Η ναυτία είναι ένα από τα πιο ενοχλητικά συμπτώματα του hangover. Εναλλακτικά προτιμήστε ένα γεύμα από την ταϋλανδέζικη ή ινδική κουζίνα καθώς είναι τα πιάτα τους είναι πλούσια σε τζίντζερ και χωρίς πολλά λιπαρά.

Χυμοί και ροφήματα

Ό,τι μπορεί να προσφέρει άμεση ενυδάτωση του οργανισμού. Προσοχή, ωστόσο, να μην περιέχει καφεΐνη και μεγάλες ποσότητες ζάχαρης.

ΠΗΓΗ:ygeianews.gr

Τα καρότα και τα σέλερι δίνουν την δική τους μάχη για την καταπολέμηση της πιο συχνής μορφής καρκίνου στους … 50άρηδες. Μία νέα μελέτη,αποκαλύπτει ότι και τα δύο διαθέτουν μία ουσία η οποία εμποδίζει την ανάπτυξη καρκίνου στο παχύ έντερο.

Η ουσία λέγεται λουτεολίνη, ανήκει στα φλαβονοειδή (είναι φυτικές, αντιοξειδωτικές ουσίες) και δεσμεύει δύο κυτταρικά «μονοπάτια» ζωτικής σημασίας για την ανάπτυξη του καρκίνου.

Καρότα και σέλερι δεν αποτελούν τις μοναδικές πηγές λουτεολίνης. Υπάρχει επίσης στο ελαιόλαδο, τις πράσινες πιπεριές, το θυμάρι, το ρόφημα χαμομηλιού, την μέντα και το δεντρολίβανο.

Εν τούτοις, απαιτούνται πολλές ακόμα μελέτες για να εξακριβωθεί πως μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως «όπλο» εναντίον του καρκίνου.

Η νέα μελέτη, που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «BMC Gastroenterology», έδειξε ότι η λουτεολίνη δρα ανασταλτικά στα χημικά «μονοπάτια» IGF και PI3K – «και τα δύο, εξαιρετικά σημαντικά για την ανάπτυξη καρκίνου στα κύτταρα του κόλου εντέρου», σύμφωνα με το σχετικό άρθρο.

ΠΗΓΗ:ygeianews.gr

Τα επίπεδα της χοληστερόλης στο αίμα αυξάνονται με την ηλικία και οι καρδιολόγοι προτείνουν ότι καθένας, από την ηλικία των 20 ετών και μετά, θα πρέπει μία φορά στα 5 χρόνια να ελέγχει τη χοληστερόλη του, εκτός κι αν έχει οικογενή υπερχοληστερολαιμία ή και άλλους παράγοντες κινδύνου για καρδιαγγειακά νοσήματα.

Αν η χοληστερόλη νηστείας υπερβαίνει το επιθυμητό όριο των 200mg/dL ή η χαμηλής πυκνότητας χοληστερόλη (ή LDL ή «κακή χοληστερόλη») το 100, το να κατέβει σ’ ένα ασφαλέστερο επίπεδο είναι πολύ πιο εύκολο απ’ ότι νομίζουμε. Με απλές αλλαγές στον τρόπο ζωής και -αν κριθεί απαραίτητο- με την αντίστοιχη φαρμακευτική αγωγή (ιδιαίτερα αν είναι οικογενής), μπορεί κάποιος να δει σημαντική μείωση της χοληστερίνης του μέσα σε έξι εβδομάδες. Μέσα σε μία περίοδο 10 εβδομάδων η χοληστερίνη σας μπορεί να μειωθεί, αρκεί να ακολουθήσετε τις παρακάτω συμβουλές.

1. Θέστε τον στόχο σας: Γνωρίζετε ότι πρέπει να μειώστε τη χοληστερόλη σας, αλλά πόσο; Αυτό εξαρτάται από διάφορους παράγοντες, συμπεριλαμβανομένων του προσωπικού και οικογενειακού ιστορικού σε καρδιοπάθειες ή και άλλων καρδιαγγειακών παραγόντων κινδύνου, όπως η παχυσαρκία, η υπέρταση, ο διαβήτης και το κάπνισμα.

Αν ο κίνδυνος εκτιμάται ως σοβαρός, θα πρέπει ο στόχος για την LDL να είναι κάτω του 70, αν είναι μέτριος κάτω από 130 κι αν είναι χαμηλός, κάτω από 160. Βέβαια το σημαντικότερο όλων είναι η πρόληψη.

2. Αυξήστε τη φυσική σας δραστηριότητα: Η τακτική φυσική δραστηριότητα, όπως το έντονο περπάτημα, εκτός του ότι μειώνει την κακή χοληστερόλη, μπορεί να αυξήσει και την καλή σας χοληστερόλη, έως και 10%. Τακτική άσκηση 4 με 5 φορές την εβδομάδα θα δείξει πολύ σύντομα τα αποτελέσματά της. Αν χρησιμοποιούσαμε βηματομετρητή, ο στόχος μας θα ήταν τα 10.000 βήματα την ημέρα.

Για παράδειγμα, αν η δουλειά σας είναι γραφείου, προσπαθήστε να σηκώνεστε και να περπατάτε για 5 λεπτά κάθε ώρα. Επιπλέον, παρκάρετε το αυτοκίνητό σας λίγο πιο μακριά από τη δουλειά ή πηγαίνετε στη δουλειά με τα πόδια, αν είναι σχετικά κοντά, κατεβείτε μία ή δύο στάσεις πριν από τον τελικό προορισμό σας και κάνετε την υπόλοιπη διαδρομή με τα πόδια, ανεβείτε στον όροφο που επιθυμείτε με τις σκάλες και όχι το ασανσέρ και πολλές άλλες πρακτικές καθημερινές λύσεις.

3. Δώστε έμφαση στην πρόσληψη υγιεινών λιπαρών και όχι στον ολικό αποκλεισμό τους: Αντίθετα με ό,τι πίστευαν παλιότερα, η μείωση της χοληστερόλης δεν θα προκύψει από την αποφυγή των αυγών και των θαλασσινών, επειδή έχουν πολλή χοληστερόλη. Η βελτίωση του λιπιδαιμικού προφίλ θα προέλθει από την κατανάλωση κατάλληλων ποσοτήτων ποιοτικών λιπαρών. Τι σημαίνει αυτό; Ότι ο καθένας μας, αλλά πολύ περισσότερο αυτός που έχει αυξημένη χοληστερόλη και διατρέχει καρδιαγγειακό κίνδυνο, θα πρέπει να αποφεύγει τα υδρογονωμένα λίπη (trans λιπαρά οξέα), που βρίσκονται σε όλα τα έτοιμα φαγητά εκτός σπιτιού, θα πρέπει να καταναλώνει σε μειωμένες ποσότητες κορεσμένα λίπη, που υπάρχουν σε όλα τα τρόφιμα ζωικής προέλευσης, ιδιαίτερα όσα είναι πολύ λιπαρά.

Χρειάζεται επίσης να προσέχει και να μειώσει την κατανάλωση των ω-6 λιπαρών οξέων, που υπάρχουν σε όλα τα έλαια φυτικής προέλευσης (εκτός από το ελαιόλαδο και το λάδι κανόλα), που χρησιμοποιούνται στα επεξεργασμένα τρόφιμα. Από την άλλη, πρέπει να αυξήσει την πρόσληψη μονοακόρεστων λιπαρών οξέων, όπως το ελαιόλαδο, που θα πρέπει να χρησιμοποιείται σε κάθε χρήση και τα ω–3 λιπαρά οξέα, τα οποία περιέχονται στα λιπαρά ψάρια και τα οποία πρέπει να καταναλώνονται 2 με 3 φορές την εβδομάδα.

4. Καταναλώστε περισσότερες διαιτητικές ίνες: Φρούτα, λαχανικά, όσπρια και ωμοί ξηροί καρποί. Όσον αφορά στα φρούτα, προτιμήστε τα φρέσκα και εποχιακά. Όσον αφορά στα λαχανικά, αυξήστε την πρόσληψή τους και προτιμήστε τα ωμά, βρασμένα ή στον ατμό, με ελαιόλαδο. Η κατανάλωση φρούτων και λαχανικών πρέπει να περιλαμβάνει συνολικά 5 μερίδες σε καθημερινή βάση. Τα όσπρια επιτρέπονται όλα και θα πρέπει να τα καταναλώνετε τουλάχιστον 2 φορές την εβδομάδα, για να ρίξετε τη χοληστερόλη σας.

Σαν σνακ μπορείτε να καταναλώνετε ωμούς και ανάλατους ξηρούς καρπούς, αλλά με μέτρο, όσον αφορά στις ποσότητές τους, γιατί περιέχουν αρκετές θερμίδες και δε βοηθάει η υπερκατανάλωσή τους στη μείωση βάρους. Όσον αφορά στα δημητριακά, αποκλείστε όλα τα επεξεργασμένα και αρχίστε να καταναλώνετε ολικής αλέσεως και μη επεξεργασμένα, όπως ψωμί, ζυμαρικά και δημητριακά πρωινού ολικής αλέσεως και αναποφλοίωτο ρύζι.

5. Απλοποιήστε τον τρόπο μαγειρέματός σας: Αποκλείστε το τηγάνισμα, το φαγητό απ’ έξω και όλα τα fast food, καθώς και όλα τα τυροπιτοειδή και τα γλυκίσματα με βούτυρο. Αρχίστε να ψήνετε, να βράζετε και να μαγειρεύετε στον ατμό και μόνο με ελαιόλαδο.

6. Μειώστε το βάρος σας: Η μείωση του βάρους έχει σαν αποτέλεσμα τη μείωση της χοληστερόλης και την αύξηση της καλής χοληστερόλης.

7. Σταματήστε το κάπνισμα: Το κάπνισμα μειώνει την καλή χοληστερόλη και επιδεινώνει τα καρδιαγγειακά νοσήματα. Αν υιοθετηθούν οι παραπάνω διατροφικές συνήθειες και ο τρόπος ζωής σας με μεγάλη πειθαρχία, θα δείτε σύντομα πολύ μεγάλες διαφορές τόσο στο βάρος σας, όσο και στη χοληστερόλη σας.

ΠΗΓΗ: iatronet.gr

Κιμάς

Για κιμά προσφέρονται κυρίως το μασχάρι και το χοιρινό.

Αυτά τα ζώα έχουν πολύ μυϊκό ιστό και βγάζουν εύκολα κιμά.

Κατάλληλα μέρη του ζώου για κιμά είναι το κόντρα φιλέτο, η σπάλα, το νουά, ο μηρός και η λάπα.

Κρέας τηγανητό

Τηγανητό γίνεται κυρίως το χοιρινό, για το λόγο ότι περιέχει πολύ κολλαγόνο.

Το κολλαγόνο είναι μια πρωτεΐνη που έχει την ιδιότητα να στερεοποιείται στις υψηλές θερμοκρασίες τηγανίσματος.

Όταν στερεοποιηθεί το κολλαγόνο, το κρέας φαίνεται ξεροψημένο εξωτερικά και στο εσωτερικό του είναι ζουμερό.

Κατάλληλα μέρη του ζώου για τηγανητό είναι το κιλότο, το μπον φιλέ, το ψαρονέφρι και οι μπριζόλες.

Κρέας ψητό σχάρας

Τα πλέον κατάλληλα κρέατα για ψητά ή στο γκριλ είναι το αρνάκι, το κατσικάκιι και το χοιρινό.

Για σχάρας προτιμάμε συνήθως τις μπριζόλες που είναι λιπαρές, για να στραγγίσουν στο ψήσιμο.

Κατάλληλα μέρη του ζώου για ψητά σχάρας είναι οι μπριζόλες, τα παϊδάκια, το κόντρα φιλέτο και το κιλότο.

Κρέας ψητό στο φούρνο

Ψητά στο φούρνο κάνουμε τα τρυφερά μέρη του ζώου, που μπορούν να ψηθούν ακόμη και στους 180 βαθμούς χωρίς να κοπούν σε μερίδες.

Ψητά στο φούρνο συνηθίζουμε να κάνουμε το κατσικάκι, το αρνάκι και το γουρουνόπουλο.

Ψητό φαγητό στο φούρνο είναι επίσης το γιουβέτσι που κατ’ εξαίρεση γίνεται με το κρέας κομμένο σε μερίδες

Κατάλληλα μέρη του ζώου για ψητά στο φούρνο είναι το κιλότο, η σπάλα και ο μηρός.

Κρέας στην κατσαρόλα

Για μαγείρεμα στην κατσαρόλα ενδείκνυται το κρέας σε μερίδες που δεν έχουν πολύ λίπος, γιατί, όταν το μαγειρεύουμε, προσθέτουμε εμείς λάδι στο τσιγάρισμα.

Κατσαρόλας γίνεται το αρνάκι, το κατσικάκι, το μοσχάρι και το χοιρινό.

Κατάλληλα μέρη του ζώου για μαγείρεμα στην κατσαρόα είναι το μπον φιλέ, η σπάλα, το νουά, η ουρά μπουτιού, ο μηρός, το στρογγυλό, ο σβέρκος, το κόντρα φιλέτο.

Κρέας βραστό

Όταν βάζουμε ένα κομμάτι κρέατος με σκοπό να το κάνουμε σούπα, μπορούμε να παρατείνουμε το βρασμό όσο θέλουμε, προσθέτοντας απλώς λίγο νερό περισότερο νερό.

Για το λόγο αυτό, βράζουμε συνήθως τα σκληρά κρέατα, όπως είναι η γίδα, το πρόβειο ή το βοδινό.

Τα κατάλληλα μέρη του ζώου για βραστό είναι η σπάλα, ο μηρός, η λάπα, το ποντίκι, ο σβέρκος, το στήθος, οι στηθοπλευρές και το κότσι.

Ολόκληρο κοτόπουλο

Από τα πιο δημοφιλή φαγητά είναι το κοτόπουλο στο φούρνο με πατάτες.

Μπούτι και ψήσιμο

Τρυπήστε το και βάλτε του μέσα κόκκους μαύρου πιπεριού και σκελίδες σκόρδου.

Αρνάκι- κατσικάκι ολόκληρο ή μισό

Γίνεται ψητό με ρίγανη και πατάτες και το κυριότερο, η προετοιμασία του δεν είναι χρονοβόρα.

Τρανς

Μέρος από το μπούτι, που γίνεται ρολό μέσα σε δίχτυ και ψήνεται σε χυμό πορτοκαλιού.

Κρέας ρολό στο φούρνο

Όταν ψήνετε κρέας ρολό στο φούρνο, μη χρησιμοποιείτε πολύ μεγαλύτερα ταψιά, γιατί καίγεται το λίπος.

Απαχο κρέας

Αν το κρέας είναι τελείως άπαχο, για να μην στεγνώσει εντελώς και χάσει τη νοστιμιά του, ροδίστε το πρώτα στην κατσαρόλα με λίγο ελαιόλαδο, σε δυνατή φωτιά, για να σχηματιστεί αμέσως μία κρούστα η οποία, θα μπει στο φούρνο, θα διατηρήσει τους χυμούς του και δεν θα το αφήσει να στεγνώσει.

Κοτόπουλο στο φούρνο

Όταν ψήνετε κοτόπουλο στο φούρνο, τα τελευταία 20΄ του ψησίματος αλείψτε το με χυμό λεμονιού (ή πορτοκαλιού) μέσα στο οποίο έχετε λιώσει ένα κουταλάκι ζάχαρη.

Η πέτσα του θα ροδίσει ομοιόμορφα και θα γίνει πιο τραγανή.

Ψήσιμο στο φούρνο

Η επιφάνεια του κρέατος, αφού το βάλετε στο φούρνο, πρέπει να απέχει 10 περίπου εκατοστά από το θερμαντικό στοιχείο.

Η προθέρμανση του φούρνου είναι απαραίτητη, γιατί με αυτόν τον τρόπο το κρέας ψήνεται καλά και στο εσωτερικό του.

Ψήσιμο στη σχάρα

Προσέχετε κατά το ψήσιμο η σχάρα, να μην είναι πολύ κοντά στα κάρβουνα, γιατί το λίπος που θα στάζει θα καπνίζει το κρέας.

Πριν βάλετε το κρέας πάνω στη σχάρα, φροντίστε πρώτα να την έχετε αλείψει καλά με ελαιόλαδο και να την έχετε βάλει για 3 ? 4 λεπτά στη φωτιά να κάψει καλά.

Κόκκινο κρέας σε πιο δυνατή φωτιά

Το κόκκινο κρέας (μοσχάρι ή βοδινό) ψήνεται σε πιο δυνατή φωτιά από ότι τα πιο ανοιχτά κρέατα (χοιρινό, κοτόπουλο, γαλοπούλα).

Κρέας στη σχάρα

Το κρέας που ψήνεται στα κάρβουνα ή στην ψηστιέρα γίνεται πιο μαλακό αν πριν το ψήσετε, το βάλετε σε μια μαρινάτα με 2 φλιτζάνια ελαιόλαδο, ½ φλιτζάνι φρέσκο χυμό λεμονιού, 6 κόκκους πράσινου πιπεριού, 2 φύλλα δάφνης και 2 κλωνάρια δεντρολίβανο (ανά κιλό κρέατος).

Μην χρησιμοποιήσετε αλάτι, γιατί θα το σκληρύνει

Αν το κρέας είναι πολύ σκληρό, αφήστε το στη μαρινάτα μία μέρα και κατόπιν ψήστε το.

Φροντίστε μόνο να καλύπτεται εντελώς από αυτήν ή να βρέχεται με το μείγμα συχνά.

Κρέας και ψυγείο

Βγάλτε από το ψυγείο τα κρέατα που ετοιμάζετε να ψήσετε τουλάχιστον 1,5 ώρα πριν.

Κρέας σε κομμάτια

Το κρέας που προορίζεται για ψητό καλό είναι να μην είναι πολύ χοντρό.

Τα μέτρια προς λεπτά κομμάτια κρέατος ψήνονται καλύτερα και ομοιόμορφα από όλες τις πλευρές, αφού η θερμότητα εισχωρεί εύκολα και γρήγορα στο εσωτερικό τους.

Αν τα κομμάτια είναι αρκετά κοντά, τότε υπάρχει κίνδυνος να ξεροψηθεί η επιφάνειά τους και εσωτερικά να μείνουν ωμά.

Όταν θέλετε να ψήσετε χοντρά κομμάτια, φροντίστε να τα χτυπήσετε με ένα σφυρί κρέατος μέχρι να «λεπτύνουν» ή να τα γυρίζετε πιο συχνά.

Κρέας και μπαχαρικά

Προσθέστε τα μπαχαρικά (πιπέρι, ρίγανη, πάπρικα) λίγο πριν ολοκληρωθεί το ψήσιμο, για να διατηρήσουν το άρωμα τους.

Όταν προστίθενται από την αρχή, καίγονται, και όχι μόνο χάνουν το άρωμα και τη γεύση τους, αλλά πικρίζουν.

Κρέας και λεμόνι

Μην προσθέτετε λεμόνι κατά το ψήσιμο, γιατί το υγραίνει και μαλακώνει τη ροδοψημένη πέτσα του.

Προσθέστε στο τέλος για να διατηρηθεί και η βιταμίνη c, που καταστρέφεται συνήθως με την υψηλή θερμοκρασία.

Κρέας και αλουμινόχαρτο

Το κρέας μπορείτε να το τυλίξετε μέσα σε λαδόκολλα, δεν μπορείτε όμως να κάνετε το ίδιο με σκέτο αλουμινόχαρτο.

Στην περίπτωση που θέλετε να ψήσετε σε αλουμινόχαρτο, πρέπει πρώτα να τυλίξετε το κρέας σε λαδόκολλα και από πάνω να το τυλίξετε ξανά με αλουμινόχαρτο.

Κοτόπουλο

Μαριναρισμένο σε λάδι με γλυκάνισο, κάρδαμο, μαραθόσπορο, μπούκοβο και κόλιαντρο

Μοσχαράκι γάλακτος

Νουά ή κιλότο μαριναρισμένο σε τριμμένη ντομάτα και ελαιόλαδο.

Χοιρινό κρέας

Ψαρονέφρι αλειμμένο με γιαούρτι.

Μπούτι από κατσικάκι ή αρνάκι

Το γνωστό «κλέφτικο».

Καρφώνετε στο μπούτι σκελίδες σκόρδου και το ψήνετε μαζί με πιπεριές.

Κρέας και μπαχαρικά

Βάλτε το κρέας που θα κλείσετε στο χαρτί μπαχαρικά και αρωματικά.

Το χαρτί έχει το πλεονέκτημα να παγιδεύει τα αρώματά τους και όταν τα καταναλώνετε, η γεύση τους να είναι ακόμα πιο έντονη.

Κρέας και μαρινάτα

Το κρέας γίνεται πιο νόστιμο αν, πριν το βάλετε στο χαρτί, το αφήσετε 2 ώρες σε μαρινάτα.

Κρέας στο χαρτί

Όταν τυλίγετε κρέατα σε χαρτί (αλουμινόχαρτο, λαδόκολλα), μην τα τυλίγετε σφιχτά, για να μπορεί να κυκλοφορεί άνετα ο ζεστός αέρας.

Αφήστε λίγο κενό χώρο στο επάνω μέρος.

Μην χρησιμοποιείτε πολλές λιπαρές ύλες όταν ψήνετε με αυτόν τον τρόπο. Δεν χρειάζονται, γιατί το κρέας ψήνεται με τα υγρά του.

Αλάτισμα

Αλατίστε τα κόκκινα κρέατα λίγο πριν ολοκληρωθεί το ψήσιμο και τα λευκά από την αρχή.

Κόκκινο κρέας σε πιο δυνατή φωτιά

Το κόκκινο κρέας (μοσχάρι ή βοδινό) ψήνεται σε πιο δυνατή φωτιά από ότι τα πιο ανοιχτά κρέατα (χοιρινό, κοτόπουλο, γαλοπούλα).

Μπιφτέκια και αλεύρι

Μην τα αλευρώσετε τα μπιφτέκια, γιατί η φωτιά θα κάψει το αλεύρι και θα σας μαυρίσει.

Μην επιχειρήσετε, επίσης, να τα γυρίσετε με λαβίδα, γιατί θα σας διαλυθούν. Χρησιμοποιήστε σπάτουλα.(τα μπιφτέκια μπορούν να είναι από κιμά γαλοπούλας, από κοτόπουλο, από μοσχάρι ή από χοιρινό)

Μπιφτέκια αφράτα

Για να γίνουν αφράτα τα μπιφτέκια, προσθέστε τους λίγο κρασί ή λίγο γάλα (1 φλιτζάνι ανά κιλό).

Μπιφτέκια

Για να μη σας ανοίξουν τα μπιφτέκια που ψήνονται στα κάρβουνα ή στην ψηστιέρα, να μην τα ζυμώσετε με ψωμί ή φρυγανιά.

Ολόκληρο κοτόπουλο

Αν θέλετε να ψήσετε στα κάρβουνα ή στην ψηστιέρα ένα μεγάλο κοτόπουλο, ζητήστε από τον κρεοπώλη να σας το κόψει στη μέση, κατά μήκος του στήθους, χωρίς να το χωρίσει εντελώς

Ζητήστε, επίσης, να το χτυπήσει με τον κόπανο, σπάζοντας όλα τα κόκαλά του, και να χτυπήσει περισσότερο το στήθος και τα μπουτάκια, για να διευκολυνθεί το ψήσιμο του κοτόπουλου από την κομμένη πλευρά, δηλαδή την εσωτερική του, γιατί τα κόκαλα λειτουργούν ως αγωγοί θερμότητας.

Στήθος

Απαχο φιλέτο κοτόπουλου ή γαλοπούλας.

Παϊδάκια από πουλερικά

Ολόκληρο κοτόπουλο τεμαχισμένο σε κομματάκια που σερβίρονται ως μικρά παϊδάκια.

Φιλετάκια

Βγαίνουν από τη σέλα και είναι αρκετά τρυφερά.

Παϊδάκια από κατσικάκι ή αρνάκι

Βγαίνουν από το καρέ και είναι από τα πιο αγαπημένα κομμάτια του κρέατος.