Πέτρος Πουλίδης – Chef στο Γιόκ Μπαλίκ


10 ερωτήσεις του cooknews.gr
στον chef του μήνα
Για αυτόν τον μήνα“ανακρίνουμε”
τον Πέτρο Πουλίδη chef στο Γιόκ Μπαλίκ

Γεννήθηκα στην Θεσσαλονίκη, όπου και σπούδασα την Μαγειρική Τέχνη στην Σχολής Τουριστικών Επαγγελμάτων Θεσσαλονίκης. Εργάστηκα σε εστιατόρια και ξενοδοχεία σε Χαλκιδική, Θεσσαλονίκη και άλλες πόλης και νησιά της Ελλάδος. Γράφοντας δύο βιβλία εκπαιδευτικής ύλης και καθηγήτης χρονιάς για δύο έτη, από το 2005 έως και σήμερα, εργάζομαι ως εκπαιδευτής στα ΙΙΕΚ ΔΕΛΤΑ Θεσσαλονίκης. Τα τελευταία 3 χρόνια εργάζομαι Executive Chef στις επιχειρήσεις Δ. Αρίον – Π. Αρίον στο εστιατόριο Γιόκ Μπαλίκ Ελληνική Κουζίνα Θεσσαλονίκη.

 Πέτρος Πουλίδης

Executive Chef

Εκπαιδευτής μαγειρικής τέχνης


1. Πως αντιλαμβάνεσαι την “οικονομική κρίση” που υπάρχει στον κόσμο μέσα από την εργασία σου?

Πιστεύω είτε φας σε καλό εστιατόριο, είτε σε ταβερνάκι, είτε στο δρόμο, είτε τρως κάθε μέρα έξω, είτε σπάνια, είτε έχεις λεφτά. είτε όχι,  πρέπει να λάβεις τη σωστή αξία για τα χρήματα που πληρώνεις. Δυστυχώς βλέπω ότι πολλά εστιατόρια στην προσπάθεια για μείωση των τιμών στράφηκαν πια σε πολύ φθηνά υλικά με ό, τι αυτό συνεπάγεται. Κατά την γνώμη μου γνώμη πιστεύω ότι η δουλειά του κάθε σεφ, είναι και να δώσει να καταλάβει ο επιχειρηματίας, ότι το φθηνό είναι και ακριβό! Σαν εκπαιδευτής τώρα βλέπω ότι οι νέοι  φοιτητές στον χώρο, ανησυχούν για το μέλλον τους και έρχονται αντιμέτωποι με την οικονομική κρίση, η οποία έχει επηρεάσει κατά πολύ τον τρόπο ζωής τους και το μέλλον τους επαγγελματικά. Τα ερωτήματα που τους απασχολούν είναι για το εισόδημα τους και αν θα μπορέσουν να ανταπεξέλθουν στις υποχρεώσεις τους. Αν θα βρουν δουλειά πάνω σ’ αυτό που έχουν σπουδάσει, αν θα εκτιμηθεί το πτυχίο τους η’ αν τελικά θα χρειαστεί να μεταναστεύσουν στην αναζήτηση τους για μια καλύτερη δουλειά. Όλα αυτά τα ερωτήματα αυτά αφορούν τις σοβαρές μακροπρόθεσμες επιπτώσεις της τρέχουσας οικονομικής κρίσης. Η υψηλή διαφθορά, η ανεργία, οι χαμηλές απολαβές, η έλλειψη αξιοπιστίας και αξιοκρατίας είναι κάποιες από τις αιτίες που οδηγούν τα νεαρά άτομα της χώρας σε αυτή τη λύση.Ανεργία ,υποαπασχόληση ωθούν τους νέους μετά την αποφοίτησή τους  να στραφούν σε άλλες χώρες ,ώστε να βρουν ένα πιο δίκαιο επαγγελματικό μέλλον. Παρ’ όλα αυτά το θετικό που βλέπω σε αυτά τα παιδιά είναι ότι παρόλη την οικονομική κρίση συνεχίζουν να επιλέγουν επαγγέλματα με βάση πρώτα τις επιθυμίες τους και μετά  τις απόλαβες, που θα τους προσφέρει. Αυτό ενδεχομένως, δείχνει πως ακόμη αυτά τα παιδιά ελπίζουν πως θα τα καταφέρουν. Θεωρώ ότι εμείς στον χώρο της εκπαίδευσης και σαν επαγγελματίες θα πρέπει να τα βοηθήσουμε να βλέπουν τα πράγματα αισιόδοξα για να πάρουν τις σωστές αποφάσεις!

2. Ποιοι θεωρείς (άνδρες ή γυναίκες) ότι είναι οι πιο απαιτητικοί στο φαγητό και γιατί?

Καλή μαγειρική για εμένα σημαίνει πολύ λεπτή γεύση σε υγιεινή βάση και ότι η γεύση ενός καλού πιάτου επιτυγχάνετε με φυσικούς τρόπους όπως τα αρωματικά χόρτα η’ φυσικούς ζωμούς η’ κάποιο καλό κρασί κλπ. Προσπαθώ λοιπόν να δώσω στους πελάτες μου φίνα γεύση και όσο πιο υγιεινά πιάτα. Πιστεύω ότι ο μάγειρας είναι καταρχήν ένας εκτελεστής. Είναι αυτός που ακολουθεί άψογα και εκτελέσει μία συνταγή με τον καλύτερο τρόπο. Δημιουργεί ένα πιάτο που θα είναι σαν μια σύνθεση και θα δίνει να καταλάβει τον πελάτης τι υπάρχει και πίσω από αυτό, την ιστορία του το παρελθόν του.Η καθημερινότητα στην κουζίνα μας αποδεικνύει πόσα αξίζει ο καθένας μας. Τώρα για εμένα πιστεύω ότι η γευσιγνωσία προϋποθέτει κάποιες γνώσεις και απευθύνετε σε εκείνους που είτε είναι άντρας η’ γυναίκα πελάτης, είναι σε θέση να κρίνουν την γεύση, την δουλειά, την τεχνική και την δημιουργικότητα που έχει ένα πιάτο. Πρέπει να έχεις τον απόλυτο ουρανίσκο, για να κρίνεις ένα πιάτο, είτε είσαι άντρας, η’ γυναίκα. Ο καθένας σήμερα μπορεί να αφήσει την κριτική του σε μια ιστοσελίδα που έχει τέτοιο σκοπό, στα δίκτυα κοινωνικής δικτύωσης ή στο προσωπικό του ιστολόγιο. Πολλοί μπορούν να πουν πως αυτό είναι κακό η’ καλό είτε είναι άντρας η’ γυναίκα, καθώς αποκτά ο κάθε ένας, αγνώστου ταυτότητας και κριτικής ικανότητας, πρόσβαση στη δημόσια εικόνα μιας επιχείρησης. Από τα σχόλια τους μπορώ να καταλάβω και να τους κρίνω τι μπορούν να αντιληφθούν από το φαγητό που τους πρόσφερα, όπως μπορώ και να καταλάβω αν έχουν δίκιο ή αν είναι απλώς κάποιοι που ψάχνουν να γίνουν σπουδαίοι κάνοντας τους αυστηρούς, είτε είναι άντρες η’ γυναίκες.

3. Πες μας μία δύσκολη επαγγελματική στιγμή στην καριέρα σου και πώς την αντιμετώπισες?

Δύσκολες στιγμές πάντα θα υπάρχουν στην δουλειά μας.Η πιο δύσκολη για εμένα στιγμή είναι όταν γίνονται ανούσιες παρεμβάσεις σε αυτό που κάνεις.Είναι απλό η’ το κάνεις σωστά η’ δεν το κάνεις.Όταν βλέπεις όμως ότι υπάρχει μπροστά σου τοίχος δεν πας να σπάσεις το κεφάλι σου. Ή θα υποχωρήσεις ή θα  βρεις άλλον δρόμο. Το θέμα είναι να πετύχεις τον στόχο που έχεις βάλει.

4. Από την εμπειρία σου ποια 2-3 στοιχεία θα πρέπει να διαθέτει κάποιος για να πετύχει σ αυτήν την δουλειά?

Φαντασία, δημιουργικότητα, αγάπη, μεράκι, επιμονή, σεβασμός, εφευρετικότητα. Αυτά είναι λίγα μόνο από τα χαρακτηριστικά που θα μπορούσε να βάλει κανείς σε μια λίστα με τα προσόντα ενός καλού μάγειρα.. Αν κοιτάξουμε λίγο και την ελληνική πραγματικότητα θα μπορούμε να προσθέσουμε σε αυτόν τον κατάλογο και την ιδιότητα του ερευνητή της παράδοσης.

Πιστεύω ότι θα πρέπει να είμαστε φανατικοί οπαδοί της ελληνικής κουζίνας και να την υπηρετούμε με πάθος. Να επηρεαζόμαστε από την ελληνική φύση και τα προϊόντα της και να καταφέρνουμε να πετυχαίνουμε στα πιάτα μας να υπάρχει το καινούργιο με την οικειότητα του καλού παραδοσιακού φαγητού.

5. Ποια κουζίνα σε “κερδίζει” περισσότερο και γιατί?

Η Ελληνική κουζίνα φυσικά.

Δεν είναι μόνο ένα σύνολο συνταγών, αλλά κάτι σημαντικότερο. Ένα σύστημα κανόνων, μέσα από το οποίο η Ελληνική κοινωνία επαληθεύει καθημερινά την συλλογική της ταυτότητα. Ενσωματώνει στην γαστρονομία στοιχεία του πολιτισμού της, της θρησκευτικές, ιστορικές , φιλοσοφικές και διαιτολογικές αντιλήψεις, συμβολικές αναπαραστάσεις και κυρίως την αυλή της πολιτιστικής γαστρονομικής κληρονομία του λαού μας. Αποτελεί κορυφαίο επίτευγμα του Ελληνικού πολιτισμού που δυστυχώς κατά την γνώμη μου δεν προβάλλεται όσο πρέπει.

Στην διαμόρφωση της Ελληνικής κουζίνας συνέβαλαν ένας ευλογημένος τόπος που παράγει τα πάντα, μία πλούσια παράδοση  που μεταλαμπαδεύεται από γενιά σε γενιά, και μια δυναμική ανανέωσης. Η αυθεντική κουζίνα της κάθε περιοχής καθορίζεται από τα φρέσκα προϊόντα της, τις παραδοσιακές συνταγές και τις δοκιμασμένες τεχνικές των μαγείρων.

Ένα προσωπικό παράπονο; Ενώ άλλες Ευρωπαϊκές χώρες προσπαθούν να διασώσουν τα αυθεντικά παραδοσιακά τους έθιμα, εμείς εγκαταλείπουμε συνήθειες αγώνων. Η ταχύτητα του σύγχρονου τρόπου ζωής και τα εισαγόμενα διατροφικά πρότυπα αλλοιώνουν τον ίδιο τον χαρακτήρα του Έλληνα. Θα πρέπει να αισθανόμαστε περήφανοι για τα γευστικά αριστουργήματα του τόπου μας. Γιατί η διατροφή είναι πολιτισμός και αυτό πρέπει να το συνειδητοποιήσουμε εμείς, αλλά και να το δείξουμε στις γενιές που έρχονται. Αν με ρωτούσατε τώρα παραδείγματος χάρη για το εάν με αρέσει η γιαπωνέζικη κουζίνα θα σας απαντούσα. Σέβομαι την ξένη κουλτούρα, αλλά η οικειότητα της γεύσης είναι άλλο πράγμα και σκέφτομαι, αφού τα αυτιά μου δεν μπορούν να ακούσουν γιαπωνέζικη μουσική αφού δεν μπορώ να την καταλάβω, γιατί να μπορεί το στόμα μου να γευτεί γιαπωνέζικο φαγητό; Καλή η γευστική πολυφωνία, ανοίγει νέους δρόμους, αλλά να υπάρχει μέτρο και ισορροπία πάντα κατά την γνώμη χωρίς να παρεξηγηθώ!

6. Αγαπημένη πόλη-τόπος είναι…Μετά την Θεσσαλονίκη η Νάουσα.

 

7. Τις Κυριακές μου αρέσει να τις περνάω…

Όποτε μου το επιτρέπουν οι επαγγελματικές μου υποχρεώσεις να πηγαίνω στα Λευκάδια Ναούσης. Περπάτημα στους πρόποδες του Βερμίου, ανάμεσα στις ροδακινιές που αυτήν την εποχή έχουν ανθήσει, ανάμεσα στα αμπελοτόπια με τό ξινόμαυρο, στους Μακεδονικούς τάφους Ανθεμίων, Κρίσεως, Λύσωνος και Καλλικλέους, της Νιάουστας του Kinch η’ στην σχολή του Αριστοτέλη, είναι ο τόπος όπου με ηρεμή και με ξεκουράζει!

 

8. Εάν δεν ήμουνα chef …

Όταν ένας έφηβος από πολύ μικρή ηλικία έχει αποφασίσει να ακολουθείση ένα επάγγελμα που τον απαγορεύουν και όταν πηγαίνει κρυφά από τους γονείς του στην σχολή να γίνει μάγειρας, όταν και όπως όλοι οι συνάδελφοι γίνετε εσωτερικός μετανάστης, όταν κάποιος στερείται οικογένεια, γιορτές, καλοκαιρινές διακοπές, κοινωνικές και φιλικές σχέσεις, όταν κάποιος ασχολείται με αυτό που αγαπάει καθημερινά δεκαέξι ώρες την ημέρα, πιστεύω ότι δεν θα μπορούσα να φανταστώ τον εαυτό μου να κάνει κάτι άλλο.

9. Ένα ελάττωμα που μου αναγνωρίζω είναι ότι…

Υπερβολικός, τελειομανής, δύσκολα λέω όχι που πολλές φορές όλα αυτά έχουν και το ανάλογο τίμημα.

10. Εκτιμάω πολύ…

Τους ανθρώπους που ο θησαυρός υπάρχουν μέσα τους και φεγγοβολούν.

Γιατί ξέρουν να ζυμώνονται με τα δύσκολα, με τα καλά, το κέφι και με τους αληθινούς ανθρώπους.

————————————————–

Συνταγές

Χοιρινή πανσέτα μαριναρισμένη με πιπερόμελο, άγρια μανιτάρια, τρούφα, σάλτσα από τα jus με κρασί, λαχανικά σε διάφορες υφές

Υλικά

Για την πανσέτα

21/2 κιλά πανσέτα

1 κιλό κρεμμύδια εμινσέ

8 σκελίδες σκόρδο

Θυμάρι φρέσκο

Αλάτι

Πιπέρι

Για την μαρινάδα

Πιπεριές φλωρίνης ψημένες, καθαρισμένες

Λάδι

Μέλι

Για την σάλτσα

Βούτυρο

Μανιτάρια σοτέ

Τα jus από το ψήσιμο της πανσέτας

Κρασί μαυροδάφνη

Λάδι τρούφας

 

Εκτέλεση

Για την μαρινάδα

Περνάμε από το μούλτι τα υλικά και στην συνέχεια την ρεντουίρουμε

για λίγο.

Για την πανσέτα

Σοτάρουμε και στρώνουμε τα κρεμμύδια σε ταψί.

Προσθέτουμε το σκόρδο και το θυμάρι.

Αλατοπιπερώνουμε και τρίβουμε την επιφάνεια του λίπους του.

Ψήνουμε στους 140 βαθμούς για 21/2 ώρες περίπου.

Αφού ψηθεί το αφαιρούμε από τον φούρνο, και το αλείφουμε σταδιακά

με την μαρινάδα που έχουμε κάνει.

Στην συνέχεια το αφαιρούμε από το ταψί και το βάζουμε σε καινούργιο.

Το σκεπάζουμε με βρεγμένη λαδόκολλα πάνω – κάτω και το πρεζάρουμε.

Από τα ζού με τα μανιτάρια και το κρασί κάνουμε σάλτσα.

Αρωματίζουμε με λάδι τρούφας και διορθώνουμε την γεύση με αλατι και πιπέρι.

Για την γαρνιτούρα

Λαχανικά επιλογής μας σε υφές, βουτύρου, τσιπς, πουρέ.

 

Ριζότο με πράσα, φινόκιο, καλαμάρι, γαρία και μαριναρισμένο σολομό σε λάδι βανίλιας

Μερίδες 4

Υλικά

280 γραμ. ρύζι Αρμπόριο ή Καρναρόλι

2 τεμ. πράσα

1/ 2 τεμ. φινόκιο
650 ml. ζωμό γαρίδας περίπου
150 ml. λευκό κρασί
3 φρέσκα κρεμμυδάκια ψιλοκομμένα
1 φλιτ. φύλλα ρόκας ψιλοκομμένα
1 σκελίδα σκόρδο
1/3 φλιτ. ελαιόλαδο
2 κ.σ. βούτυρο
100 γραμ. παρμεζάνα τριμμένη

4 τεμ. γαρίδες

400 γραμ. φιλέτο σολομού

1 τεμ. καλαμάρι καθαρισμένο
Αλάτι

Πιπέρι
Εκτέλεση

Για τον σολομό

Ζεσταίνουμε ηλιέλαιο να φτάσει τους 55 με 60 βαθμούς, και να γίνει χλιαρό.

Προσθέτουμε στο ηλιαίλεο 1 σκελίδα σκόρδο, λίγη πιπεριά τσίλι, λίγο λάιμ,

1 κλαδάκι φρέσκια βανίλια και τους σπόρους της.

Αφήνουμε το λάδι να κρυώσει και μαρινάρουμε τον σολομό.

Ψήνουμε τον σολομό στον φούρνο περίπου για 12 – 15 λεπτά

Για το ριζότο

Καθαρίζουμε τα πράσα, πετώντας τα σκληρά κοτσάνια και βγάζοντας τη σκληρή φλούδα.

Το κόβουμε κατά μήκος και στην συνέχεια σε μικρές φέτες περίπου 1ος εκατοστού.

Καθαρίζουμε και κόβουμε το φινόκιο σε λεπτές φέτες.

Τα ζεματίζουμε σε 2 φλιτ. βραστό αλατισμένο νερό για 7 λεπτά.

Τα ρίχνουμε σε κρύο νερό και μετά τα στραγγίζουμε.
Βάζουμε στο μπλέντερ λίγα πράσα, το φινόκιο, τα 2/3 της παρμεζάνας,

4 κ.σ. ελαιόλαδο, τη ρόκα και το σκόρδο και τα κάνουμε πολτό.
Κρατάμε ζεστό το ζωμό σε κατσαρολάκι.
Σε βαθύ τηγάνι ζεσταίνουμε 2 κ.σ. ελαιόλαδο και σοτάρουμε λίγο τα φρέσκα κρεμμυδάκια.

Προσθέτουμε το ρύζι και ανακατεύουμε σε μέτρια φωτιά, μέχρι να ποτίσει

με το λάδι.

Σβήνουμε με το κρασί και αφήνουμε να το πιει.

Προσθέτουμε τμηματικά το ζωμό με κουτάλα, αφήνοντας να απορροφηθεί κάθε φορά, πριν προσθέσουμε την επόμενη κουτάλα.

Όταν το ρύζι έχει μαλακώσει αρκετά, να κρατάει al dente,  προσθέτουμε το μίγμα που φτιάξαμε και τα πράσα και το φινόκιο.

Αν χρειάζεται, προσθέτουμε λίγο ζωμό ακόμα, ώστε το ριζότο να έχει τελικά κρεμώδη υφή.

Βγάζουμε από τη φωτιά και αμέσως πριν το σερβίρισμα προσθέτουμε,

παρμεζάνα και το βούτυρο και ανακατεύουμε καλά.

Για το σερβίρισμα

Σερβίρουμε το ριζότο με τον σολομό, καλαμαράκια και ψίχα γαρίδας σοτέ.

 

Σαλάτα με φυλλώδη λαχανικά, βαλεριάνα, Προσούτο Ευριτανίας φράουλες,

μπλε τυρί, καρύδια, βινεγκρέτ από ξύδι σαμπάνιας με μέλι

 Μερίδες 4

 Υλικά

Για τη σαλάτα

1 ματς. ρόκα ή ρόκα baby

1 λόλα κόκκινη

1 λόλα πράσινη

100 γραμ. φύλλα σπανάκι baby

200 γραμ. φράουλες
100 γραμ. μπλε τυρί

200 γραμ. προσούτο Ευριτανίας

100 γραμ. φύλλα βαλεριάνας

Λίγα φύλλα δυόσμου ολόκληρα

100 γραμ. καρύδια ψιλοκομμένα

Για το ντρέσιγκ

60 ml. παρθένο ελαιόλαδο

20 ml. ξίδι σαμπάνιας

20 ml. νερό

2 κ.γ. μέλι
2 κ.γ. μουστάρδα
Εκτέλεση

Για την βινεγκρέτ

Χτυπάμε καλά όλα τα υλικά με μπλέντερ χειρός μέχρι να έχουμε μια λεία σάλτσα.

Για την σαλάτα

Πλένουμε πολύ καλά τα λαχανικά σε άφθονο κρύο νερό και τα σουρώνουμε καλά.

Τα κόβουμε σε μεγάλα κομμάτια με το χέρι και τα αφήνουμε σε τρυπητό να στεγνώσουν καλά.

Καθαρίζουμε και κόβουμε τις φράουλες στα τέσσερα.

Κόβουμε το μπλε τυρί σε μικρά κομμάτια.

Ψιλοκόβουμε τα καρύδια.

Ανακατεύουμε τη σαλάτα με την μισή ποσότητα του ντρέσιγκ, σερβίρουμε σε τέσσερα πιάτα.

Στολίζουμε με φράουλες,  προσούτο και μπλε τυρί, περιχύνοντας το υπόλοιπο ντρέσιγκ στη σαλάτα, πασπαλίζοντάς με τα καρύδια.

 

Σούπα σοκολάτας, τσίλι, υγρό κέικ με ροδόνερο, παγωτό ντοντουρμά, φράουλες και φουντούκι

Υλικά

Για την σούπα

200 γραμ. κουβερτούρα 70%

100 γραμ. σοκολάτα γάλακτος

1 λίτρο γάλα

3 τεμ. αστεροειδή γλυκάνισο

1 τεμ. πορτοκάλι την φλούδα του

1/ 3 πιπεριά τσίλι χωρίς σπόρια

Για το κέικ

500 γραμ. κουβερτούρα 70%

6 τεμ. κρόκοι

6 τεμ. ασπράδια

100 γραμ. ζάχαρη

200 γραμ. βούτυρο

35 γραμ. αλεύρι

60 γραμ. ανθόνερο

Για το παγωτό

1 λίτρο γάλα πρόβειο

8 κρόκους

8 ασπράδια μαρέγκα

250 γραμ. ζάχαρη άχνη

Μαστίχα σκόνη

1 κ.σ. φρέσκο βούτυρο

 

Εκτέλεση

Για την σούπα

Βράζουμε το μισό γάλα μαζί με τον γλυκάνισο, το τσίλι και την φλούδα πορτοκαλιού.

Κόβουμε σε μικρά κομμάτια τις σοκολάτες και τις βάζουμε σε μία μπασίνα.

Αδειάζουμε το ζεστό γάλα στις σοκολάτες, ανακατεύουμε με φουέτ προσθέτοντας το υπόλοιπο γάλα.

Μόλις ενσωματωθούν περνάμε την σούπα από λεπτή σήτα και βγάζουμε το γλυκάνισο, την φλούδα πορτοκαλιού και την πιπεριά.

Για το κέικ

Χτυπάμε τ’ ασπράδια μαρέγκα.

Σε μπέν μαρί με μπασίνα λιώνουμε την κουβερτούρα με το βούτυρο.

Χτυπάμε στο μίξερ τους κρόκους με την ζάχαρη να αφρατέψουν και στην συνέχεια προσθέτουμε το αλεύρι να ενσωματωθούν.

Ανακατεύουμε το μίγμα με την λιωμένη σοκολάτα.

Προσθέτουμε με απαλές κινήσεις την μαρέγκα και ομογενοποιούμε.

Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 170 βαθμούς.

Αδειάζουμε το μίγμα σε βουτυρωμένη και αλευρωμένη φόρμα με διάμετρο

23 εκατοστά.

Βάζουμε την φόρμα στον φούρνο και ψήνουμε για 45-55 λεπτά.

Ραντίζουμε το κέικ όταν είναι ζεστό με το ροδόνερο.

Για το παγωτό

Βράζουμε το γάλα και το αφήνουμε να κρυώσει.

Χτυπάμε καλά τους κρόκους με τη ζάχαρη και 1 κ.σ. φρέσκο βούτυρο.

Προσθέτουμε το γάλα στο μίγμα των αυγών, το βάζουμε λίγο στη φωτιά

χωρίς να πάρει βράση.

Το αφήνουμε στην άκρη να κρυώσει.

Στην συνέρχεια προσθέτουμε την μαρέγκα και τη μαστίχα και ενσωματώνουμε

με απαλές κινήσεις.

Βάζουμε το μίγμα στην κατάψυξη να πήξει.

Μετά από 2 ώρες το βγάζουμε και το χτυπάμε στο μίξερ να αφρατέψει.

Για το σερβίρισμα

Μοιράζουμε την σούπα σε 4-5 πιάτα, βάζουμε κομμάτια από το κέικ, στο κέντρο κενέλ από παγωτό και γαρνίρουμε με φρέσκιες φράουλες και τριμμένο φουντούκι.

Previous 'Ζαμπόνι Νάξου' από τα εμβλημαντικά αλλαντικά των Κυκλάδων που δεν είναι προιόν ΠΟΠ
Next Γιόκ Μπαλίκ κληρώση για τραπέζι 4 ατομων

No Comment

Leave a reply