Φαγητό για όλους


 freegans

ΤΡΙΣΤΡΑΜ ΣΤΙΟΥΑΡΤ

 

Ο Βρετανός Τρίστραµ Στιούαρτ, απόφοιτος του Κέµπριτζ και ακτιβιστής «φρίγκαν», βάζει στο τραπέζι το φαγητό που πετούν τα σούπερ μάρκετ και τα εστιατόρια. «Ενώ ο κόσμος πεινάει, πετάμε στα σκουπίδια το ένα τρίτο της παγκόσμιας παραγωγής τροφίμων», τονίζει.

Στα 33 του, ο Στιούαρτ ζει στην εξοχή του Σάσεξ και έχει γίνει διάσημος µε δύο βιβλία. Για το πρώτο, µε τίτλο «Η αναίμακτη επανάσταση», ο «Οµπζέρβερ» έγραψε πως «δεν βρίσκουμε λόγια να το επαινέσουµε όσο του αξίζει». Το δεύτερο, µε τίτλο «Απορρίμματα, αποκαλύπτοντας το παγκόσμιο διατροφικό σκάνδαλο», χαρακτηρίστηκε από τους «Φαϊνάνσιαλ Τάιµς» «ένα από τα πιο σημαντικά βιβλία των τελευταίων ετών». Το θέμα αμφοτέρων είναι το φαγητό. Αυτό που πετάμε και που ο Στιούαρτ μαζεύει από τα δοχεία σκουπιδιών για να το ξαναβάλει στο τραπέζι. «Ανοίγω τα δοχεία και αναζητώ φρούτα, λαχανικά, κρέας, τυρί, πίτσες, αρτοσκευάσματα, τρόφιμα που οι άλλοι έχουν πετάξει σαν να µη χρησιμεύουν πια», εξηγεί στον ανταποκριτή της ιταλικής «Λα Στάµπα».

 

«Σχεδόν ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι στον κόσµο δεν έχουν να φάνε. Αυτήν τη στιγμή, µόνο στις ΗΠΑ, οι ιδιώτες πετούν στα σκουπίδια 40 εκατομμύρια τόνους τροφίμων τον χρόνο. Οι Βρετανοί πετούν κατά µέσο όρο το 25% του φαγητού που αγοράζουν. Φαγητό που είναι θαυμάσιο. Μια φορά στο Λονδίνο επέστρεψα σπίτι από την αγορά Spitalfields µε 25 καλάθια γεμάτα µε πρώτης ποιότητας µάνγκο».

 

Ο Στιούαρτ βρίσκεται αναμφισβήτητα στο πνεύμα της εποχής της Κρίσης. Οπως ένας άλλος Βρετανός, ο 31χρονος Μαρκ Μπόιλ, ο οποίος σταμάτησε να χρησιμοποιεί µετρητά τον Νοέµβριο του 2008 και, ενώ επρόκειτο αρχικά για πείραµα που θα διαρκούσε έναν χρόνο, το χάρηκε τόσο ώστε συνεχίζει επ’ αόριστον· ή ο 28χρονος Μιλανέζος Ντένις Τριβελλάτο, για τον οποίο η «Κοριέρε ντέλα Σέρα» έγραψε τον περασµένο µήνα πως καταφέρνει να ζει µε 14 ευρώ τον µήνα. Από την άλλη όµως, δεν είναι αηδιαστικό να τρως από τα σκουπίδια;

 

Ο Στιούαρτ εξηγεί πως το 90% των τροφίµων που βρίσκει στα δοχεία των σκουπιδιών των σούπερ µάρκετ και των εστιατορίων είναι ακόµη στις συσκευασίες τους. «Το έκανα και όταν ήµουν φοιτητής στη Φλωρεντία, ήταν πάντα κάτι φυσιολογικό για µένα», εξηγεί. «Ζω έτσι επειδή έχω πάθος για την οικολογία, όχι επειδή θέλω να παρασύρω τα πλήθη. Δεν είµαι κανένας γκουρού, το φαινόµενο υπήρχε ήδη, µπροστά στα µάτια όλων». Λέει πως ο ίδιος το αντιλήφθηκε µια µέρα που βρέθηκε µπροστά στον κάδο σκουπιδιών ενός σούπερ µάρκετ και ένας άστεγος τον ρώτησε: Γιατί δεν ψάχνεις κι εσύ για φαγητό; «Βρέθηκα σε αµηχανία. Του είπα, µε συγχωρείς, όµως ίσως είναι καλύτερα να το αφήσω για όποιον δεν είναι σε θέση να το αγοράσει. Μου είπε, φίλε, δεν καταλαβαίνεις, ακόµη κι αν φώναζες εδώ όλους τους άστεγους της Αγγλίας, θα έµενε ένας σάκος µε φαγητό για σένα».

 

 

Του Γιώργου Αγγελόπουλου

πηγή :tanea.gr

 

Previous Χυμοί "sugar free" από την ΕΕ
Next Οκτώβριος 2010

No Comment

Leave a reply